Słonecznik zwyczajny - Helianthus annuus

Słowo "Helianthus" wywodzi się z języka greckiego: "Helios" - słońce, "anthos" - kwiat. Jest to bowiem roślina, która zwraca się zawsze w kierunku słońca...

Słonecznik pochodzi z Ameryki Południowej. Majowie wykorzystywali go jako afrodyzjak. Początkowo roślina spełniała głównie rolę ozdobną, natomiast wraz z upływem czasu zaczęto dostrzegać jej właściwości lecznicze.

Działanie:

Surowcem wykorzystywanym w lecznictwie są kwiaty. Pobudzają one trawienie poprzez zwiększanie wydzielania soków trawiennych, a także wykazują działanie przeciwgorączkowe. Natomiast tłoczony na zimno olej z pestek słonecznika działa przeciwzapalnie, przeciwzakrzepowo, a także obniża poziom cukru i cholesterolu we krwi. Dodatkowo zapobiega tworzeniu się kamieni żółciowych, a także wywiera korzystny wpływ na układ nerwowy i odpornościowy.

Zastosowanie:

Napary z kwiatów słonecznika wykorzystywane są tradycyjnie w leczeniu przeziębienia, a także przy braku apetytu. Natomiast olej z pestek ze względu na działanie przeciwzapalne przyjmowany jest w chorobach dermatologicznych, takich jak: łojotok, trądzik, łuszczyca, atopia. Ponadto także w przypadku zwiększonego poziomu cholesterolu, stanach zapalnych wątroby oraz chorobach reumatycznych. Zewnętrznie natomiast stosuje się odwary z kwiatów w postaci okładów na stłuczenia, zwichnięcia czy wybroczyny.