KRÓTKA HISTORIA HERBATY...

Herbata pochodzi z Chin, gdzie zanim stała się jednym z najpopularniejszych napojów, była pierwotnie wykorzystywana do celów leczniczych. Istnieje wiele legend na temat odkrycia herbaty. Jedna z bardziej znanych opowiada o cesarzu Sheng Nu (2737 r.p.n.e), który siedział pod krzewem herbacianym, a kilka listków wpadło mu do czarki z gorącą wodą. Stwierdził on wówczas, że otrzymany niespodziewanie napar ma nie tylko przyjemny smak, ale i działa stymulująco.

Około 1200 lat temu mnisi buddyjscy przywieźli herbatę z Chin do Japonii. Buddyzm odmienił przyziemną praktykę picia herbaty w doświadczenie o charakterze duchowym. Sformalizowane ceremonie „przy herbacie” miały duży wpływ na estetykę i życie kulturalne Japonii.

Suszona i sprasowana w kostki herbata z czasem zaczęła stanowić ważny element handlu, zwłaszcza w krajach orientu. Tybetańczycy, Mongołowie, Arabowie i kupcy tureccy chętnie „wymieniali się” za herbatę.

W XVII w. herbata dotarła na zachód przez ziemie rosyjskie, natomiast drogą morską do Holandii, skąd szybko rozprzestrzeniła się po całej Europie. W 1650 r. Kompania Wschodnioindyjska dokonała pierwszej dostawy herbaty do Anglii. Odkąd transport herbaty z Chin do Anglii stał się kosztowny kraj ten rozpoczął w 1820 r. własną uprawę herbaty w swoich koloniach indyjskich, następnie na Cejlonie, a obecnie na Sri Lance.

Obecnie herbata jest obok wody najczęściej spożywanym napojem na świecie i cały czas zyskuje coraz większą popularność, zwłaszcza jeśli chodzi o herbaty o konkretnym działaniu terapeutycznym, czyli herbaty ziołowe.