Postacie leku ziołowego
Najczęściej wykorzystywane części roślin zielarskich to: korzenie lub kłącza, cała część nadziemna, to jest ziele, zbierane głównie w początkowym okresie kwitnienia, owoce (suche lub mięsiste) i nasiona. U niektórych roślin zamiast całych kwiatów zbiera się wyłącznie ich części, np. płatki jak u bławatka lub znamiona słupka jak u kukurydzy. Z drzew i krzewów często zbierana jest także kora (np. z kruszyny czy dębu) lub pączki (z sosny czy topoli). Wszystkie te surowce zbiera się, w zależności od gatunku, w momencie gdy mają najwięcej potrzebnych substancji czynnych (o różnych porach roku, a nawet o różnej porze dnia). Wartość ziół w dużej mierze zależy także od sposobu zbioru, suszenia oraz ich przechowywania.
Leki roślinne przygotowywane zarówno przez przemysł jak i apteki dzieli się na preparaty otrzymywane:
oraz preparaty otrzymywane z
Ze świeżych roślin uzyskuje się soki i alkoholatury, z roślin suchych – zioła, maceraty, napary, odwary, nalewki i wyciągi. W obrocie handlowym preparaty te są dostępne w postaci ziół do zaparzania, kropli, tabletek, kapsułek, syropów i innych postaci galenowych – nazwa ta pochodzi od rzymskiego nazwiska lekarza greckiego pochodzenia – Galena, który żył w czasach starożytnych i własnoręcznie przygotowywał leki.
| « poprzednia | następna » |
|---|
