Róża dzika – właściwości i zastosowanie

Ludwik Pobożny pisał w swoim kapitulariuszu z roku 795, że róże powinny znaleźć się wśród innych 80 kwiatów rosnących w jego ogrodzie. Rosa canina najprawdopodobniej rosła już w Babilonie w „wiszących ogrodach”…

Róża dzika jest krzewem występującym w Ameryce Północnej oraz Europie, w tym również w Polsce. Niegdyś stosowano ją jako lek na wściekliznę, stąd angielska nazwa dog – rose. Surowiec zielarski, czyli dojrzałe owoce stanowią składnik wielu mieszanek ziołowych i herbat. Są one niezwykle bogatym źródłem witaminy C, której zawartość w owocach róży jest nawet dziesięciokrotnie większa w porównaniu z owocami czarnej porzeczki.

Róża dzika – właściwości

Roślina działa wielokierunkowo: rozkurczowo, moczopędnie, uszczelniająco i wzmacniająco na naczynia, żółciopędnie. Przede wszystkim jednak jest ceniona za swoje działanie wzmacniające i witaminizujące na organizm. Pozyskiwany specjalną metodą produkcji proszek z dzikiej róży posiada udowodnione dobroczynne działanie na stawy.

Róża dzika – zastosowanie

Napary z owoców róży stosuje się wewnętrznie głównie w leczeniu przeziębienia i osłabionej odporności oraz przy niedoborach witamin. Znajdują one także zastosowanie jako środek zapobiegający nadmiernej łamliwości naczyń, skłonności do krwawień. Można je także wykorzystywać jako preparat wspomagający w leczeniu schorzeń wątroby i nerek. W kosmetyce stosowany jest olej z nasion róży, który poleca się do pielęgnacji skóry wrażliwej i z problemami naczynkowymi.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (Podobał się artykuł? Zagłosuj!)