Nanoziołowy ekstrakt z Paraboea leuserensis – obiecujący środek w leczeniu urazów mózgu

Kluczowe wnioski:

  • Nanoziołowy ekstrakt z Paraboea leuserensis wykazuje silne działanie neuroprotekcyjne w urazach mózgu (TBI) dzięki właściwościom antyoksydacyjnym.
  • Badania in silico potwierdziły dobre wiązanie związków z receptorami ERK2, CCR2 i JNK3, a także korzystne właściwości farmakokinetyczne.
  • W badaniach na szczurach dawki 100, 200 i 300 mg/kg zwiększyły aktywność SOD i zmniejszyły poziom MDA, z najlepszymi wynikami przy dawce 300 mg/kg.
  • Ekstrakt przewyższał metylprednizolon w redukcji stresu oksydacyjnego po urazie mózgu.

Co to jest uraz mózgu i dlaczego jest problemem?

Uraz mózgu (TBI) stanowi poważne obciążenie dla zdrowia na całym świecie. Jest jedną z głównych przyczyn zgonów i niepełnosprawności, dotykając nawet 74 miliony osób rocznie. Prowadzi do znacznego pogorszenia zdrowia psychicznego, jakości życia i codziennego funkcjonowania.

Metodyka badań: podejście in silico i in vivo

Badanie łączyło analizę komputerową (in silico) z eksperymentami na szczurach (in vivo). W fazie in silico zidentyfikowano związki bioaktywne z liści Paraboea leuserensis za pomocą chromatografii gazowej z spektrometrią mas (GC-MS). Oceniono ich zdolność do wiązania z celami molekularnymi oraz właściwości farmakokinetyczne.

W części in vivo 30 samców szczurów Wistar podzielono na sześć grup: kontrolną normalną (G0), kontrolną TBI (G+), TBI z metylprednizolonem (MP, 30 mg/kg masy ciała) oraz grupy leczone nanoziołowym ekstraktem w dawkach 100, 200 i 300 mg/kg (PL100, PL200, PL300). Aktywność antyoksydacyjną mierzono poprzez poziom dysmutazy ponadtlenkowej (SOD) i malonodialdehydu (MDA).

Wyniki analizy GC-MS i model BOILED-Egg

Analiza GC-MS ujawniła związki bioaktywne o korzystnych właściwościach farmakokinetycznych. Model BOILED-Egg przewidział dobrą przepuszczalność przez barierę jelitowo-włośniczkową (biała strefa) i barierę krew-mózg (żółta strefa) dla kluczowych składników nanoziołowego ekstraktu Paraboea leuserensis.

Silne wiązanie z receptorami w symulacjach dokowania molekularnego

Symulacje dokowania molekularnego wykazały mocne interakcje 9-octadecen-12-ynoic acid methyl ester z receptorami ERK2 i CCR2. Z kolei 9-octadecenoic acid (Z) silnie wiązał się z JNK3. Te wyniki sugerują potencjalny mechanizm działania w ochronie neuronów.

Sprawdź również:  Bioaktywne dodatki paszowe w żywieniu zwierząt: innowacje, zdrowie i zrównoważony rozwój

Efekty antyoksydacyjne w modelu szczurzym TBI

Grupy leczone nanoziołowym ekstraktem wykazały znaczące wzrosty aktywności SOD: PL100 (P<0,01), PL300 (P<0,0001) w porównaniu do grupy kontrolnej TBI. Jednocześnie poziomy MDA znacząco spadły we wszystkich grupach leczonych, z najsilniejszym efektem przy dawce 300 mg/kg.

Dane analizowano za pomocą jednoczynnikowej ANOVA z testem Tukeya (P<0,05) w programie GraphPad Prism. Najlepsze rezultaty uzyskano w grupie PL300, przewyższającej nawet metylprednizolon.

Podsumowanie i perspektywy fitoterapii w TBI

Zarówno badania in silico, jak i in vivo potwierdzają neuroprotekcyjny potencjał Paraboea leuserensis. Ekstrakt nanoziołowy skutecznie zwalcza stres oksydacyjny w urazach mózgu, z dawką 300 mg/kg dającą najsilniejszy efekt antyoksydacyjny.

Słowa kluczowe: symulacja dokowania molekularnego, stres oksydacyjny, fitoterapia, dysmutaza ponadtlenkowa, uraz mózgu.

Źródło: Oryginalny artykuł

Mogą Cię zainteresować