Mechanizmy odporności na kwas arystolochiowy u specjalistycznych motyli i wnioski ewolucyjne dla potencjalnych dróg ochronnych

Co to jest kwas arystolochiowy i dlaczego jest groźny?

Kwas arystolochiowy (AA) to naturalny związek występujący w roślinach z rodziny Aristolochiaceae. Ludzie często mają z nim kontakt poprzez środowisko i leki ziołowe. Jest silnie nefrotoksyczny i rakotwórczy, ponieważ powoduje stres oksydacyjny, aktywację metaboliczną oraz uszkodzenia i mutacje DNA.

Jak motyle radzą sobie z toksynami roślin?

Niektóre motyle z rzędu Lepidoptera, w tym Pachliopta aristolochiae, żywią się wyłącznie roślinami Aristolochiaceae i gromadzą w sobie AA jako chemiczną obronę. To zjawisko jest rzadkie w przyrodzie, a mechanizmy unikania śmiertelnych skutków tych toksyn nie były dotąd w pełni poznane.

Badacze przeanalizowali odporność Pachliopta aristolochiae, stosując analizy metaboliczne, multiomikę, obrazowanie in situ i inne metody.

Główne mechanizmy detoksykacji u motyli

AA jest usuwane poprzez biotransformację i silny system antyoksydacyjny. Kluczową rolę odgrywają geny takie jak 15-oksoprostaglandyna 13-reduktazy (PGR), cytochromy P450 oraz katalazy.

  • Biotransformacja neutralizuje toksynę w organizmie motyla.
  • System antyoksydacyjny chroni przed stresem oksydacyjnym.
  • Kandydackie geny umożliwiają efektywne przetwarzanie AA.

Nieoczekiwane odkrycia dotyczące adduktów DNA

Niespodziewanie, addukty DNA – czyli produkty kowalencyjnego wiązania aktywowanych pośredników AA – wykryto w większości stadiów życiowych Pachliopta aristolochiae. Mimo to motyle zachowują integralność genomu.

U dorosłych osobników obciążenie adduktami osiąga ponad 1800 na 108 nukleotydów, co pokazuje niezwykłą odporność tych owadów.

Wnioski ewolucyjne i potencjalne zastosowania

Badanie dostarcza insightów ewolucyjnych na temat mechanizmów ochronnych przed AA. Może to prowadzić do odkrycia nowych dróg ochronnych, inspirując strategie w medycynie lub toksykologii.

Te odkrycia podkreślają adaptacje specjalistycznych motyli do toksycznych roślin, otwierając drzwi do dalszych badań nad odpornością na nefrotoksyny.

Źródło: Oryginalny artykuł

Mogą Cię zainteresować