Kluczowe wnioski:

  • Badacze udokumentowali 121 gatunków roślin stosowanych tradycyjnie w dolinie Drass w Ladakhu, w tym 35 o właściwościach leczniczych.
  • Najczęściej używane części roślin to liście, podawane głównie doustnie na różne dolegliwości zdrowotne.
  • Najwyższą wartość użytkową (UV) wykazał gatunek Rumex patientia, a lojalność zastosowań (FL%) wahała się od 12 do 100%.
  • Odkryto nowe, wcześniej nieznane zastosowania etniczne dla 13 gatunków roślin, co wymaga dalszych badań fitochemicznych.

Dokumentacja tradycyjnej wiedzy o roślinach w transhimalajskiej dolinie Drass w Ladakhu

Dolina Drass w indyjskim Trans-Himalaju to jeden z najzimniejszych obszarów wysokogórskich, odcięty od świata przez wiele miesięcy w roku. Mieszkańcy tej izolowanej krainy przez pokolenia gromadzili wiedzę o lokalnej florze, wykorzystując rośliny w celach odżywczych, leczniczych, kulturowych i rytualnych. Celem badań było zebranie, analiza i udokumentowanie tej tradycyjnej wiedzy etnobotanicznej, wspierającej ochronę bioróżnorodności oraz dziedzictwa kulturowego.

Metodyka badań etnobotanicznych

Dane uzyskano poprzez półustrukturyzowane wywiady z 60 informantami z trzech grup etnicznych, przeprowadzone w językach lokalnych: balti, sheena i pahadi. Wykorzystano kwestionariusz, a wyniki przeanalizowano za pomocą wskaźników: wartości użytkowej (UV), lojalności zastosowań (FL%) oraz indeksu podobieństwa Jaccarda (JI%). Informanci dzielili się praktyczną wiedzą zdobytą w codziennym życiu, co pozwala na głębsze zrozumienie roli roślin w tradycyjnej medycynie himalajskiej.

Udokumentowane gatunki roślin

Badania objęły 121 gatunków roślin, z czego 35 stosowano w celach leczniczych, a 86 w innych zastosowaniach etnobotanicznych, takich jak pożywienie czy opał. Dominowały rośliny zielne, a najczęściej używaną częścią były liście do leczenia różnych chorób. Formuły podawano głównie doustnie, rzadziej zewnętrznie. Ta dokumentacja tradycyjnej wiedzy o roślinach w transhimalajskiej dolinie Drass w Ladakhu podkreśla znaczenie lokalnej flory dla bezpieczeństwa żywieniowego.

Najważniejsze wyniki i analiza

Lojalność zastosowań (FL%) wahała się od 12 do 100%, a najwyższą wartość użytkową (UV) odnotowano dla Rumex patientia. Dla 13 gatunków roślin zarejestrowano nowe, wcześniej nieznane zastosowania etniczne. Te odkrycia podkreślają unikalność lokalnej wiedzy w tym surowym środowisku i wskazują na potencjał dalszych badań nad fitochemią oraz zrównoważonym wykorzystaniem zasobów.

  • 35 gatunków leczniczych, głównie zielnych.
  • Liście jako najpopularniejsza część rośliny.
  • Najwyższe UV dla Rumex patientia.
  • 13 nowych raportów użycia etnicznego.
Sprawdź również:  Woreczki zewnątrzkomórkowe Akkermansia muciniphila łagodzą zaburzenia poznawcze związane z zapaleniem jelit

Zalecenia i znaczenie badań

Badania zalecają dalsze analizy fitochemiczne i farmakologiczne dla 13 nowo udokumentowanych gatunków leczniczych. Rośliny używane jako pożywienie, pasza czy opał mogą wspierać bezpieczeństwo żywieniowe i energetyczne z uwzględnieniem korzyści dla lokalnych społeczności. Dokumentacja ta chroni dziedzictwo kulturowe przed zanikiem, promując jednocześnie etnobotanikę jako narzędzie do zachowania tradycyjnej wiedzy o roślinach w transhimalajskiej dolinie Drass w Ladakhu.

Źródło: Oryginalny artykuł