- Ostry doustny kontakt z dwutlenkiem tytanu (TiO2) powoduje minimalne gromadzenie się tytanu w narządach myszy i szczurów, co wskazuje na ograniczoną absorpcję jelitową i szybką eliminację.
- Podostre i podprzewlekłe ekspozycje prowadzą do znaczącego, zależnego od dawki gromadzenia tytanu głównie w wątrobie, śledzionie, nerkach, przewodzie pokarmowym i mózgu.
- Przewlekła ekspozycja wskazuje na trwałą obecność tytanu w wątrobie, nerkach i okrężnicy, z obecnością także w mózgu, trzustce i tkankach rozrodczych.
- Brakuje badań nad przewlekłymi i niskodawkowymi ekspozycjami, co podkreśla potrzebę dalszych analiz dla oceny ryzyka zdrowotnego u ludzi.
Czym jest dwutlenek tytanu i jak wpływa na organizm?
Dwutlenek tytanu (TiO2) to związek stosowany jako biały pigment w wielu produktach codziennego użytku, takich jak pasta do zębów, suplementy diety czy leki. Komercyjny TiO2, w tym dodatki spożywcze typu E171, zawiera cząstki o różnych rozmiarach, w tym nanometryczne poniżej 100 nm. Mimo że początkowy kontakt następuje przez przewód pokarmowy, badania na zwierzętach pokazują, że TiO2 może przenikać przez nabłonek jelitowy, dostawać się do krwiobiegu i gromadzić się w kluczowych narządach.
Takie gromadzenie wiąże się z utlenianiem, stanem zapalnym, uszkodzeniem komórek i zaburzeniami ich funkcji. Eliminacja tytanu z organizmu jest powolna, co budzi obawy co do długoterminowych skutków zdrowotnych.
Metodyka systematycznego przeglądu
Przegląd przeprowadzono zgodnie z wytycznymi PRISMA. Z 3012 odnalezionych rekordów po screening’u tytułów i abstraktów wybrano 54 badania spełniające kryteria włączenia. Skupiono się na gromadzeniu tytanu w narządach szczurów i myszy po doustnej ekspozycji na TiO2 w okresach ostrym, podostrym, podprzewlekłym i przewlekłym.
Analizowano wzorce zależne od dawki i czasu ekspozycji. Ocena ryzyka błędu i jakości badań oparto na narzędziu SYRCLE.
Gromadzenie tytanu po ostrej ekspozycji
Ostra doustna ekspozycja na TiO2 powoduje minimalne gromadzenie tytanu we wszystkich głównych narządach. Wyniki wskazują na ograniczoną absorpcję w przewodzie pokarmowym i szybką eliminację. Mapa cieplna z badań potwierdza niskie poziomy tytanu niezależnie od dawki.
Efekty podostrej i podprzewlekłej ekspozycji
Podostre i podprzewlekłe ekspozycje prowadzą do znaczącego, zależnego od dawki gromadzenia tytanu, zwłaszcza w wątrobie, śledzionie, nerkach, przewodzie pokarmowym i mózgu. Mapa cieplna pokazuje wyższe stężenia tytanu w tych narządach wraz ze wzrostem dawki. Zmiany histopatologiczne sugerują szersze efekty systemowe.
Nieliczne badania raportują brak gromadzenia nawet przy wysokich dawkach.
Gromadzenie w innych narządach
Tytan wykryto także w mózgu, trzustce i tkankach rozrodczych. Przewlekłe ekspozycje, choć mniej liczne, wskazują na trwałą obecność w wątrobie, nerkach i okrężnicy.
Wnioski i rekomendacje
Przegląd podkreśla specyfikę gromadzenia tytanu zależną od narządu i czasu ekspozycji po doustnym spożyciu TiO2 u gryzoni. Potrzebne są ujednolicone metody raportowania i eksperymentów dla lepszej porównywalności danych. Szczególne luki dotyczą przewlekłych i niskodawkowych ekspozycji, bliższych realiom ludzkim, co wymaga dalszych badań w celu oceny długoterminowych ryzyk zdrowotnych.
Źródło: Oryginalny artykuł
Zapalony zielarz i miłośniki natury. Zainspirowany złożonością i bogactwem natury, poświęcił swoje życie odkrywaniu i naukowemu badaniu roślin leczniczych. Pasja do roślin i głębokie zrozumienie ich leczniczych właściwości przekłada się na unikalne, holistyczne podejście do zdrowia i wellness.