- W badaniu w dystrykcie Bure w Etiopii udokumentowano 33 gatunki roślin leczniczych z 18 rodzin, stosowane do leczenia 20 chorób zwierząt gospodarskich.
- Najczęściej używane części roślin to liście (57,7%), a najpopularniejsze rodziny to Asteraceae (18,2%) i Solanaceae (12,1%).
- Najwyższy współczynnik zgody informatorów (ICF) odnotowano dla chorób układu oddechowego (0,97) i schorzeń skórnych (0,88).
- Tradycyjna medycyna weterynaryjna jest zagrożona przez zmiany kulturowe i niszczenie siedlisk, co podkreśla potrzebę dokumentacji i dalszych badań.
Tło badania i jego znaczenie
W Etiopii tradycyjna medycyna nadal stanowi główne źródło opieki zdrowotnej nad zwierzętami gospodarskimi. Praktyki etnoweterynaryjne są jednak zagrożone przez zmiany kulturowe, niszczenie siedlisk, wylesianie i nadmierną eksploatację roślin leczniczych. Dokumentowanie tej wiedzy jest kluczowe dla odkrywania nowych leków oraz zrównoważonego zarządzania zasobami.
Przeprowadzono badanie przekrojowe z użyciem ankiet półstrukturalnych, obejmujące 325 osób z pięciu kebeles w dystrykcie Bure, strefa Illubabor, region Oromia.
Udokumentowane rośliny lecznicze
Badanie zidentyfikowało 33 gatunki roślin z 18 rodzin, używanych do leczenia 20 różnych chorób zwierząt. Najczęściej zgłaszane rodziny to Asteraceae (18,2%), Solanaceae (12,1%), Fabaceae (9,1%) oraz Acanthaceae (6,1%). Krzewy stanowiły największą grupę form wzrostu (42,4%), po nich następowały zioła (30,3%).
Części roślin i metody przygotowania
Liście były najczęściej używaną częścią roślin (57,7%), następnie owoce (11,4%). Większość preparatów przygotowywano ze świeżych materiałów roślinnych (84,6%), a miażdżenie było dominującą metodą (35%).
Drogą podania najczęściej była aplikacja doustna (67%).
Choroby leczone roślinami
Najwyższy współczynnik zgody informatorów (ICF) odnotowano dla roślin stosowanych na choroby układu oddechowego (ICF = 0,97), a następnie na schorzenia dermatologiczne (ICF = 0,88).
Znaczenie wyników i zalecenia
Obszar badania charakteryzuje się różnorodnością roślin leczniczych, co podkreśla jego wartość jako źródła wiedzy etnoweterynaryjnej. Potrzebne są dalsze badania nad właściwościami fitochemicznymi, aktywnością antybakteryjną, sposobami podawania oraz ustaleniem standardowych dawek tych roślin.
Badanie autorstwa Abadir Abdu i Girma Gudesho z Uniwersytetu Mizan-Tepi zostało opublikowane w BMC Veterinary Research w 2026 roku.
Źródło: Oryginalny artykuł
Zapalony zielarz i miłośniki natury. Zainspirowany złożonością i bogactwem natury, poświęcił swoje życie odkrywaniu i naukowemu badaniu roślin leczniczych. Pasja do roślin i głębokie zrozumienie ich leczniczych właściwości przekłada się na unikalne, holistyczne podejście do zdrowia i wellness.