Kluczowe wnioski:

  • Mieszanka liści moringi i resztek z kafeterii dała najwyższy przyrost masy ciała u owiec rasy Gamo (54,33 g dziennie).
  • Dodatek obu pasz niekonwencjonalnych poprawił pobranie suchej masy oraz strawność składników odżywczych.
  • Najlepszy wynik ekonomiczny uzyskano przy karmieniu mieszanką – wskaźnik zwrotu marginalnego wyniósł 2,21.
  • Przy ograniczonym dostępie do resztek z kafeterii lepszym wyborem jest samodzielne uzupełnianie paszy liśćmi moringi.

Problem niedoboru białka w paszach dla małych przeżuwaczy

W okresach niedoboru paszy hodowcy owiec często borykają się z niską zawartością białka w sianie. Tradycyjne uzupełnianie mieszankami treściwymi bywa kosztowne, dlatego naukowcy szukają alternatywnych, łatwo dostępnych źródeł białka. Jednym z rozwiązań jest wykorzystanie liści moringi oraz resztek żywności z kafeterii.

Badanie przeprowadzone w Etiopii miało na celu sprawdzenie, czy te dwa nietypowe dodatki poprawią wykorzystanie składników odżywczych oraz przyrosty masy ciała u lokalnej rasy owiec Gamo. Naukowcy porównali także opłacalność różnych wariantów żywieniowych.

Jak zaplanowano doświadczenie?

W doświadczeniu wykorzystano 20 młodych, rocznych jagniąt podzielonych na cztery grupy po pięć osobników. Każda grupa otrzymywała siano z trawy oraz 125 g mieszanki treściwej. Różnice polegały na rodzaju dodatku niekonwencjonalnego.

  • Grupa 1 (T1) – sama mieszanka treściwa (kontrola)
  • Grupa 2 (T2) – dodatkowo 300 g liści moringi
  • Grupa 3 (T3) – dodatkowo 300 g resztek z kafeterii
  • Grupa 4 (T4) – dodatkowo 150 g liści moringi i 150 g resztek z kafeterii

Badanie trwało 90 dni, a następnie przeprowadzono 10-dniowy test strawności. Wyniki opracowano statystycznie, a opłacalność oceniono za pomocą analizy budżetu częściowego.

Wyniki: wpływ na pobranie paszy i strawność

Dodatek liści moringi oraz resztek z kafeterii znacząco zwiększył pobranie suchej masy i poprawił strawność składników odżywczych. Najlepsze wyniki uzyskano w grupie T4, gdzie podawano mieszankę obu dodatków.

Porównanie pojedynczych dodatków pokazało, że liście moringi (T2) były skuteczniejsze niż resztki z kafeterii (T3). Jednocześnie obie grupy przewyższały wyniki grupy kontrolnej (T1).

Sprawdź również:  Metoda qNMR do oznaczania kreatyny i tauryny w suplementach sportowych

Przyrosty masy ciała – który wariant był najlepszy?

Jagnięta karmione mieszanką liści moringi i resztek z kafeterii (T4) osiągnęły średni dzienny przyrost 54,33 g. Nieco niższy, ale nadal dobry wynik zanotowano przy samym dodatku moringi – 44 g dziennie.

Podawanie wyłącznie resztek z kafeterii dało przyrost 25,33 g dziennie, czyli wyraźnie mniej niż w pozostałych grupach doświadczalnych. Grupa kontrolna bez dodatków rosła najwolniej.

Opłacalność ekonomiczna różnych strategii żywieniowych

Analiza ekonomiczna wykazała, że największy zwrot z inwestycji daje karmienie mieszanką obu dodatków – wskaźnik zwrotu marginalnego wyniósł 2,21. Samodzielne uzupełnianie liśćmi moringi dało wynik 1,96, natomiast resztki z kafeterii – tylko 1,34.

Oznacza to, że przy równym dostępie do obu pasz bardziej opłaca się łączyć je w jednej dawce. Gdy jednak hodowca ma ograniczony dostęp do resztek z kafeterii, lepszym rozwiązaniem jest stosowanie wyłącznie liści moringi.

Praktyczne wnioski dla hodowców

Liście moringi i resztki z kafeterii mogą skutecznie uzupełniać niedobory białka w diecie owiec, jednocześnie obniżając koszty żywienia. Najlepsze efekty uzyskuje się przy ich łącznym stosowaniu.

Hodowcy dysponujący obfitymi źródłami obu dodatków powinni rozważyć karmienie mieszanką. W sytuacji ograniczonej dostępności resztek z kafeterii warto postawić na liście moringi jako samodzielny, tańszy i bardziej efektywny dodatek.

Źródło: Oryginalny artykuł