- Nanoziołowy ekstrakt z Paraboea leuserensis wykazuje silne działanie neuroprotekcyjne w urazach mózgu (TBI) zarówno w badaniach in silico, jak i in vivo.
- Analiza GC-MS zidentyfikowała bioaktywne związki o korzystnych właściwościach farmakokinetycznych, w tym zdolność do przenikania bariery krew-mózg.
- W badaniach na szczurach dawki 100, 200 i 300 mg/kg zwiększyły aktywność SOD i zmniejszyły poziom MDA, z najlepszymi rezultatami przy dawce 300 mg/kg.
- Związki takie jak metyl ester kwasu 9-octadecen-12-ynowego silnie wiążą się z receptorami ERK2, CCR2 i JNK3, co sugeruje mechanizm działania przeciwutleniającego.
Co to jest uraz mózgu i dlaczego jest problemem globalnym?
Urazy mózgu (TBI) stanowią poważne obciążenie dla zdrowia publicznego na całym świecie. Każdego roku dotykają one nawet 74 milionów osób, prowadząc do śmierci, niepełnosprawności oraz poważnych zaburzeń psychicznych i jakości życia. Badanie opublikowane w Iranian Journal of Medical Sciences w 2025 roku zbadało potencjał terapeutyczny nanoziołowego ekstraktu z liści Paraboea leuserensis w modelu TBI u szczurów.
Metodyka badań: podejście in silico i in vivo
Badacze zastosowali dwie metody: symulacje komputerowe (in silico) oraz eksperymenty na żywych organizmach (in vivo). W fazie in silico zidentyfikowano związki bioaktywne za pomocą chromatografii gazowej z spektrometrią mas (GC-MS), a następnie oceniono ich affinities wiązania i właściwości farmakokinetyczne poprzez molecular docking.
W badaniu in vivo 30 samców szczurów Wistar podzielono na sześć grup: kontrolną normalną (G0), kontrolę TBI (G+), grupę z metylprednizolonem (MP, 30 mg/kg masy ciała) oraz grupy leczone nanoziołowym ekstraktem w dawkach 100, 200 i 300 mg/kg (PL100, PL200, PL300). Aktywność antyoksydacyjną mierzono poziomem dysmutazy ponadtlenkowej (SOD) i malonodialdehydu (MDA).
Wyniki analiz GC-MS i symulacji molekularnych
Analiza GC-MS ujawniła związki o korzystnych właściwościach farmakokinetycznych. Model BOILED-Egg przewidział dobrą przyswajalność jelitową (HIA) i zdolność do przenikania bariery krew-mózg (BBB).
Molecular docking wykazał silne interakcje metylu esteru kwasu 9-octadecen-12-ynowego z ERK2 i CCR2 oraz kwasu 9-octadecenowego (Z) z JNK3. Te wyniki sugerują mechanizm działania poprzez hamowanie szlaków zapalnych i oksydacyjnych.
Aktywność antyoksydacyjna w modelu szczurzym
W grupie PL100 aktywność SOD wzrosła znacząco (P<0,01), w PL200 jeszcze bardziej (P<0,001), a w PL300 najsilniej (P<0,0001) w porównaniu do kontroli TBI. Jednocześnie poziom MDA, marker stresu oksydacyjnego, uległ istotnemu zmniejszeniu we wszystkich grupach leczonych.
- PL100: wzrost SOD (P<0,01), spadek MDA.
- PL200: wzrost SOD (P<0,001), wyraźny spadek MDA.
- PL300: największy wzrost SOD (P<0,0001), najsilniejszy spadek MDA.
Wnioski i perspektywy terapeutyczne
Zarówno wyniki symulacji komputerowych, jak i badań na szczurach potwierdzają neuroprotekcyjny potencjał Paraboea leuserensis. Najwyższa dawka (PL300) wykazała najsilniejszy efekt antyoksydacyjny, przewyższając nawet metylprednizolon w niektórych aspektach.
To otwiera drogę do dalszych badań fitoterapeutycznych w leczeniu TBI, skupiając się na redukcji stresu oksydacyjnego i poprawie funkcji mózgu.
Źródło: Oryginalny artykuł
Zapalony zielarz i miłośniki natury. Zainspirowany złożonością i bogactwem natury, poświęcił swoje życie odkrywaniu i naukowemu badaniu roślin leczniczych. Pasja do roślin i głębokie zrozumienie ich leczniczych właściwości przekłada się na unikalne, holistyczne podejście do zdrowia i wellness.