Nanoziołowy ekstrakt z Paraboea leuserensis – obiecujący środek w leczeniu urazowego uszkodzenia mózgu

Kluczowe wnioski:

  • Nanoziołowy ekstrakt z Paraboea leuserensis wykazuje silne działanie neuroprotekcyjne w urazowym uszkodzeniu mózgu (TBI) dzięki właściwościom antyoksydacyjnym.
  • Badania in silico potwierdziły dobre wiązanie związków z receptorami ERK2, CCR2 i JNK3, a także korzystne właściwości farmakokinetyczne.
  • W badaniach na szczurach dawki 100, 200 i 300 mg/kg zwiększyły aktywność SOD i zmniejszyły poziom MDA, z najlepszymi efektami przy dawce 300 mg/kg.
  • Ekstrakt przewyższał metylprednizolon w redukcji stresu oksydacyjnego po TBI.

Co to jest urazowe uszkodzenie mózgu i dlaczego jest problemem?

Urazowe uszkodzenie mózgu (TBI) stanowi poważne obciążenie dla zdrowia na całym świecie. Jest jedną z głównych przyczyn zgonów i niepełnosprawności, dotykając nawet 74 miliony osób rocznie. Prowadzi do poważnych zaburzeń zdrowia psychicznego, pogorszenia jakości życia i trudności w codziennym funkcjonowaniu.

Metodyka badań: Podejście in silico i in vivo

Badanie łączyło analizę komputerową (in silico) z eksperymentami na szczurach (in vivo). W pierwszej fazie zidentyfikowano związki bioaktywne z liści Paraboea leuserensis za pomocą chromatografii gazowej z spektrometrią mas (GC-MS). Następnie oceniono ich zdolność wiązania i właściwości farmakokinetyczne poprzez symulacje dokowania molekularnego.

W części in vivo 30 samców szczurów Wistar podzielono na sześć grup: kontrolną (G0), kontrolę TBI (G+), TBI z metylprednizolonem (MP, 30 mg/kg masy ciała) oraz grupy leczone nanoziołowym ekstraktem (PL100, PL200, PL300 w dawkach 100, 200 i 300 mg/kg). Aktywność antyoksydacyjną mierzono poziomem dysmutazy ponadtlenkowej (SOD) i malonodialdehydu (MDA). Dane analizowano testem ANOVA z testem post-hoc Tukeya (P<0,05).

Wyniki badań in silico

Analiza GC-MS ujawniła związki bioaktywne o korzystnych właściwościach farmakokinetycznych. Model BOILED-Egg przewidział dobrą przepuszczalność jelitową i barierę krew-mózg dla wielu z nich.

Dokowanie molekularne wykazało silne wiązanie 9-octadecen-12-ynoic acid methyl ester z receptorami ERK2 i CCR2. Z kolei 9-octadecenoic acid (Z) dobrze wiązał się z JNK3, co sugeruje mechanizm neuroprotekcyjny.

Sprawdź również:  Właściwości zdrowotne oleju z konopi

Kluczowe interakcje w dokowaniu molekularnym

  • 9-octadecen-12-ynoic acid methyl ester z ERK2 i CCR2.
  • 9-octadecenoic acid (Z) z JNK3.
  • Porównanie z metylprednizolonem jako kontrolą pozytywną.

Wyniki badań in vivo na modelu szczurzym TBI

Dawki PL100 (P<0,01), PL200 (P<0,001) i PL300 (P<0,0001) znacząco zwiększyły aktywność SOD i zmniejszyły poziom MDA w porównaniu do grupy kontrolnej TBI. Najsilniejszy efekt antyoksydacyjny obserwowano przy dawce 300 mg/kg.

Ekstrakt nanoziołowy okazał się skuteczniejszy niż metylprednizolon w redukcji stresu oksydacyjnego wywołanego TBI.

Poziomy SOD i MDA w surowicy krwi szczurów

  • Grupa G0: kontrola negatywna.
  • Grupa G+: TBI (50 g z wysokości 2 m).
  • Grupa MP: TBI + metylprednizolon 30 mg/kg (uwaga: w opisie figura podaje 10 mg/kg).
  • Grupy PL: TBI + ekstrakt w dawkach 100, 200, 300 mg/kg.

Podsumowanie i perspektywy

Zarówno wyniki in silico, jak i in vivo potwierdzają neuroprotekcyjny potencjał Paraboea leuserensis. Ekstrakt nanoziołowy, zwłaszcza w dawce 300 mg/kg, skutecznie zwalcza stres oksydacyjny w modelu TBI u szczurów. To otwiera drogę do dalszych badań fitoterapeutycznych w leczeniu urazów mózgu.

Źródło: Oryginalny artykuł

Mogą Cię zainteresować