Kluczowe wnioski:

  • Oś jelito-płuca (GLA) to dwukierunkowa sieć łącząca mikroflorę jelitową z płucami, wpływająca na rozwój gruźlicy (TB) i niegruźliczych zakażeń mikobakteriami (NTM-PD).
  • Zakażenie mikobakteriami powoduje dysbiozę w drogach oddechowych i jelitach, pogłębianą przez antybiotyki, co prowadzi do zmniejszonej różnorodności mikrobów, stanu zapalnego i osłabionej odporności.
  • Terapie ukierunkowane na mikrobiom, takie jak probiotyki, prebiotyki, postbiotyki czy transplantacja mikroflory kałowej, mogą wspierać leczenie poprzez przywracanie równowagi mikrobiologicznej.
  • Zmiany w mikrobiocie, w tym ubytek producentów krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (SCFA), osłabiają barierę nabłonkową i mechanizmy obronne organizmu.

Co to jest oś jelito-płuca?

Oś jelito-płuca (GLA) to dwukierunkowa sieć komunikacyjna między jelitami a płucami, która utrzymuje homeostazę w obu tych narządach. W zakażeniach mikobakteriami, takich jak gruźlica (TB) czy niegruźlicze zakażenia mikobakteriami płuc (NTM-PD), ta oś odgrywa kluczową rolę. Mikroflora jelitowa i dróg oddechowych wpływa na odporność gospodarza, a jej zaburzenia mogą nasilać chorobę.

Jak zakażenie mikobakteriami wpływa na mikrobiom?

Zakażenie mikobakteriami powoduje dysbiozę zarówno w drogach oddechowych, jak i jelitach poprzez zaburzenia immunologiczne i metaboliczne. Długotrwała terapia antybiotykowa dodatkowo pogłębia ten problem, zmniejszając różnorodność mikrobów. Poprzez oś jelito-płuca zmiany w jednym miejscu oddziałują na drugie, prowadząc do zwiększonej przepuszczalności jelit, uszkodzenia nabłonka i ogólnoustrojowego stanu zapalnego.

Główne zmiany w mikrobiocie

  • Zmniejszona różnorodność mikrobiologiczna w jelitach i płucach.
  • Ubytek korzystnych bakterii produkujących krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (SCFA).
  • Wzrost prozapalnych beztlenowców.
  • Osłabienie regulacji immunologicznej zależnej od metabolitów i IL-22.

Skutki dysbiozy dla organizmu

Dysbioza zakłóca immunoregulację opartą na metabolitach, osłabiając obronę nabłonkową zależną od IL-22. To prowadzi do gorszego usuwania bakterii i przewlekłego zapalenia. W obu chorobach – TB i NTM-PD – obserwuje się podobne wzorce zmian mikrobiologicznych, które wpływają na odpowiedź na leczenie i ryzyko nawrotów.

Potencjał terapeutyczny oparty na mikrobiomie

Przywrócenie równowagi mikrobiologicznej za pomocą probiotyków, prebiotyków, postbiotyków, modyfikacji diety lub transplantacji mikroflory kałowej (FMT) stanowi obiecującą strategię wspomagającą. Te interwencje zwiększają różnorodność mikrobów, produkcję SCFA, wzmacniają barierę nabłonkową i równoważą odpowiedź immunologiczną. Poprawiają one obronę organizmu i skuteczność leczenia zakażeń mikobakteriami płuc.

Sprawdź również:  Bibliometryczna analiza publikacji naukowych o wpływie roślin pastwiskowych i dzikich na zdrowie kobiet

Podsumowanie i perspektywy

Badania podkreślają związek między dysbiozą mikrobiomu a patogenezą zakażeń mikobakteriami. Ukierunkowane na mikrobiom terapie otwierają nową erę precyzyjnego leczenia chorób płuc. Dalsze studia potwierdzą ich skuteczność w praktyce klinicznej.

Źródło: Oryginalny artykuł