Kluczowe wnioski:

  • Ekstrakt z Eryngium caucasicum obniżył stężenie glukozy we krwi u szczurów z cukrzycą typu 2 nawet o 64 %.
  • Roślina wzmacnia układ antyoksydacyjny w mózgu i zmniejsza stres oksydacyjny.
  • ECE hamuje szlak Wnt/β-katenina, jednocześnie pobudzając geny odpowiedzialne za produkcję i działanie insuliny.
  • Wyniki wskazują na potencjał ekstraktu jako wspomagającego fitoterapeutyku w leczeniu cukrzycy typu 2.

Badanie przeprowadzone na szczurach rasy Wistar pokazało, że hydroalkoholowy ekstrakt z Eryngium caucasicum (ECE) może skutecznie obniżać poziom cukru we krwi oraz chronić tkanki przed stresem oksydacyjnym. Naukowcy podawali zwierzętom z cukrzycą indukowaną streptozotocyną dwie dawki ekstraktu – 250 i 500 mg na kilogram masy ciała – przez 28 dni. Efekty oceniano poprzez pomiary biochemiczne, analizę genów oraz wskaźniki antyoksydacyjne.

Skład ekstraktu i jego główne związki aktywne

Analiza chromatograficzna GC-MS wykazała obecność dwunastu związków chemicznych. Największy udział miały beta-D-glukopiranoza (11,6 %) oraz leten (9,37 %). Pozostałe substancje występowały w mniejszych ilościach, ale wspólnie mogły wpływać na obserwowane efekty biologiczne.

Obniżenie poziomu glukozy we krwi

U szczurów nieleczonych poziom glukozy na czczo wynosił średnio 583 mg/dl. Po 28 dniach podawania ekstraktu wartości spadły do 310 mg/dl przy dawce 250 mg/kg oraz do 209 mg/dl przy dawce 500 mg/kg. Zmiany te były statystycznie istotne i zależne od dawki, co sugeruje silne działanie hipoglikemiczne.

Wpływ na stres oksydacyjny w mózgu

ECE zwiększył aktywność peroksydazy glutationowej (GPx) i obniżył stężenie dialdehydu malonowego (MDA), głównego wskaźnika uszkodzeń lipidów. Poziom całkowitych tioli uległ jedynie niewielkim zmianom. Silna ujemna korelacja między aktywnością GPx a stężeniem glukozy (r = –0,82) potwierdza związek między poprawą antyoksydacji a kontrolą glikemii.

Modulacja szlaków sygnałowych Wnt/β-katenina i insuliny

Analiza ekspresji genów w trzustce wykazała obniżenie aktywności genów szlaku Wnt/β-katenina (Ctnnb1, Tcf7, Wnt2b). Jednocześnie zaobserwowano wzrost ekspresji genów Ins1 i Glut2, odpowiedzialnych za syntezę insuliny oraz transport glukozy do komórek. Te zmiany molekularne mogą wyjaśniać korzystny wpływ ekstraktu na gospodarkę węglowodanową.

Sprawdź również:  Canephron N w zapobieganiu nawrotom infekcji dróg moczowych u kobiet – wyniki wieloośrodkowego badania

Potencjał diagnostyczny i terapeutyczny

Analiza ROC wykazała wysoką wartość predykcyjną markerów antyoksydacyjnych i glikemicznych (AUC > 0,85). Wyniki sugerują, że ECE może pełnić rolę wspomagającego fitoterapeutyku, który działa równocześnie na kilka mechanizmów patofizjologicznych cukrzycy typu 2. Dalsze badania na ludziach są niezbędne, aby potwierdzić bezpieczeństwo i skuteczność kliniczną.

Źródło: Oryginalny artykuł