Kluczowe wnioski:

  • W dolinie Drass w Ladakhu udokumentowano 121 gatunków roślin o tradycyjnym zastosowaniu – 35 z nich wykorzystywano w lecznictwie.
  • Liście stanowiły najczęściej stosowaną część rośliny, a większość preparatów podawano doustnie.
  • Najwyższą wartość użytkową (UV) wykazał szczaw długolistny (Rumex patientia).
  • Po raz pierwszy opisano etnicznie nowe zastosowania lecznicze dla 13 gatunków roślin.

Wprowadzenie do badań

Dolina Drass w Ladakhu należy do najzimniejszych i najbardziej izolowanych regionów Indyjskich Himalajów Trans. Mieszkańcy trzech lokalnych grup etnicznych od pokoleń korzystają z bogatej roślinności, gromadząc wiedzę o jej zastosowaniach odżywczych, leczniczych oraz obrzędowych. Badacze postanowili zebrać i uporządkować te informacje, zanim ulegną zapomnieniu wskutek zmian społecznych i klimatycznych.

Metody zbierania danych

Informacje pozyskano podczas wywiadów z 60 osobami, przeprowadzonych w językach balti, sheena i pahadi. Rozmowy oparto na wcześniej przygotowanym kwestionariuszu, co pozwoliło uzyskać porównywalne odpowiedzi. Zebrane dane poddano analizie statystycznej z użyciem wskaźników wartości użytkowej (UV), poziomu wierności (FL%) oraz wskaźnika podobieństwa Jaccarda.

Zakres udokumentowanej wiedzy

Ogółem zidentyfikowano 121 gatunków roślin. Spośród nich 35 wykorzystywano w celach leczniczych, a 86 do innych potrzeb codziennych. Większość roślin leczniczych to gatunki zielne, co wynika z surowego klimatu wysokogórskiego. Najczęściej stosowaną częścią były liście, a preparaty przygotowywano głównie w formie wywarów lub past.

Sposób podawania leków roślinnych

  • Przyjmowanie doustne – dominująca metoda, stosowana przy dolegliwościach układu pokarmowego i oddechowego.
  • Zastosowanie zewnętrzne – maści i okłady używane przy ranach, oparzeniach i dolegliwościach skórnych.
  • Przygotowanie na gorąco – gotowanie i parzenie pozwalało wydobyć substancje czynne z liści i korzeni.

Najważniejsze gatunki i ich wartość

Wskaźnik wartości użytkowej (UV) osiągnął najwyższy poziom dla szczawiu długolistnego (Rumex patientia). Poziom wierności (FL%) wahał się od 12 do 100 %, co świadczy o zróżnicowanym stopniu zaufania do poszczególnych roślin. Trzynaście gatunków opisano pod kątem zastosowań leczniczych po raz pierwszy, co poszerza dotychczasową wiedzę etnobotaniczną regionu.

Sprawdź również:  Polisacharydy z Achyranthes bidentata w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów: rola mikrobioty jelitowej

Zalecenia na przyszłość

Autorzy podkreślają potrzebę dalszych badań chemicznych i farmakologicznych nad 13 nowo opisanych gatunkami. Rośliny wykorzystywane jako żywność, pasza czy opał mogą również wspierać bezpieczeństwo żywieniowe i energetyczne lokalnych społeczności, pod warunkiem sprawiedliwego podziału korzyści. Zachowanie tradycyjnej wiedzy wymaga równoczesnego dokumentowania i ochrony różnorodności biologicznej doliny Drass.

Źródło: Oryginalny artykuł