Triclosan a toksyczność rozrodcza: ochronne działanie nanoselen i fitoterapii

Kluczowe wnioski:

  • Triclosan (TCS), powszechny środek antybakteryjny, powoduje toksyczność rozrodczą i wątrobową u samców szczurów, pogarszając jakość nasienia, równowagę hormonalną oraz wywołując stres oksydacyjny.
  • Nanoselen i ekstrakt z Tribulus terrestris (TTE) wykazują najsilniejsze działanie ochronne, przywracając parametry biochemiczne, hormonalne i poprawiając strukturę tkanek.
  • Badania in silico potwierdziły interakcje triclosanu z enzymami CYP17A1 i GPX4, wyjaśniając mechanizmy inhibicji.
  • Ekstrakt z Tribulus terrestris był nieco skuteczniejszy w ochronie plemników i hormonów, nanoselen lepiej działał przeciwutleniająco i na wątrobę.

Co to jest triclosan i dlaczego budzi obawy?

Triclosan (TCS) to powszechnie stosowany środek antybakteryjny, obecny w wielu produktach codziennego użytku. Badania wskazują, że może on wywierać toksyczne działanie na płodność mężczyzn oraz zdrowie wątroby. W badaniu na samcach szczurów ekspozycja na TCS pogorszyła jakość nasienia, zaburzyła równowagę hormonalną i wywołała stres oksydacyjny oraz uszkodzenia tkanek.

Metodyka badań: in vivo i in silico

Badacze podzielili szczury na sześć grup: kontrolną, eksponowaną na TCS oraz grupy leczone jednocześnie TCS z chlormifenem cytrynianem, zwykłym selenem, nanoselenem lub ekstraktem z Tribulus terrestris (TTE). Oceniano jakość nasienia, markery biochemiczne jąder i wątroby, profile hormonalne, neuroprzekaźniki oraz zmiany histopatologiczne. Analizowano też specyficzne markery rozrodcze (SOX9, inhibina B) i wątrobowe (Nrf2, NF-κB).

Badania in silico, w tym dokowanie molekularne i symulacje dynamiki molekularnej, zbadały interakcje TCS z enzymami CYP17A1 i GPX4, wyjaśniając mechanizmy ich inhibicji.

Skutki toksyczności triclosanu

Ekspozycja na TCS zakłóciła funkcje rozrodcze i wątrobowe, zaburzyła hormony, nasiliła stres oksydacyjny i spowodowała uszkodzenia tkanek. Obniżyła się jakość nasienia, pogorszyły markery mitochondrialne i wzrosło zapalenie.

Ochronne efekty terapii

Leczenie selenem (zwykłym i nano) oraz TTE znacząco złagodziło te zmiany, przywracając parametry biochemiczne, hormonalne i poprawiając architekturę tkanek. Nanoselen i TTE okazały się najskuteczniejsze, z przewagą TTE w ochronie plemników i hormonów, a nanoselen w działaniu przeciwutleniającym i hepatoprotekcyjnym.

Sprawdź również:  Jakie witaminy brać, gdy wypadają włosy?

Zastosowanie kliniczne i perspektywy

Wyniki podkreślają potencjał nanoselen i ekstraktu z Tribulus terrestris jako obiecujących środków ochronnych przed uszkodzeniami rozrodczymi i wątrobowymi wywołanymi triclosanem. Sugerują one strategie do dalszych badań klinicznych w celu zmniejszenia ryzyka związanego z ekspozycją na ten środek.

Źródło: Oryginalny artykuł

Mogą Cię zainteresować