Kluczowe wnioski:

  • Daidzein, tempeh i probiotyk Lactobacillus acidophilus zwiększają odkładanie fosforu w kościach (udzie), nerkach i trzustce u szczurów po menopauzie.
  • Tempeh wykazał najwyższe stężenie fosforu w kościach udowych (178 111 mg/kg suchej masy).
  • Połączenie daidzeinu z probiotykiem podniosło poziom fosforu w nerkach, a tempeh z probiotykiem w trzustce.
  • Badanie sugeruje potencjał tych substancji w poprawie metabolizmu fosforu u kobiet po menopauzie.

Znaczenie fosforu w organizmie po menopauzie

Fosfor jest kluczowym składnikiem kości i metabolizmu energetycznego. W warunkach menopauzalnych zaburzenia równowagi estrogenowej mogą wpływać na homeostazę minerałów, w tym fosforu. Mechanizmy regulacji fosforu w tym okresie nie są jeszcze w pełni poznane.

Fit estrogeny i probiotyki mogą stanowić nielekowy sposób wsparcia równowagi mineralnej. Dowody na ich wpływ na rozkład fosforu są jednak ograniczone, co skłoniło badaczy do przeprowadzenia dedykowanego eksperymentu.

Metodologia badania

W badaniu wykorzystano 64 samice szczurów Wistar, podzielone na grupy z operacją pozorowaną (sham, n=8) oraz usunięciem jajników (OVX, n=56), imitującą menopauzę. Po trzech tygodniach diety ubogiej w wapń, szczury OVX otrzymywały przez sześć tygodni jedną z siedmiu interwencji dietetycznych.

Grupy obejmowały kontrolę (O), alendronian (OB), daidzein (10 mg/kg diety/dzień; OD), tempeh (250 g/kg diety/dzień; OT), Lactobacillus acidophilus (1 × 1010 CFU/dzień; OL), daidzein + probiotyk (ODL) oraz tempeh + probiotyk (OTL). Analizowano masę ciała, spożycie pokarmu oraz stężenia fosforu w kale, kości udowej, nerkach, trzustce, śledzionie, sercu i wątrobie.

Główne wyniki eksperymentu

Szczury OVX zyskały więcej masy ciała niż grupa sham (366 ± 14 g w grupie O vs. 311 ± 30 g; p=0,01). Interwencje z daidzeinem, tempehem i L. acidophilus zwiększyły odkładanie fosforu w kości udowej, nerkach i trzustce w porównaniu z kontrolą OVX.

Grupa OT osiągnęła najwyższe stężenie fosforu w kości udowej (178 111 ± 32 628 mg/kg suchej masy; p=0,02). W nerkach najwyższy poziom zanotowano w grupie ODL (12 966 ± 462 mg/kg suchej masy; p=0,01).

Sprawdź również:  Kwas arachidonowy w diecie: Ryzyko nadciśnienia i zwłóknień narządów

Poziomy fosforu w trzustce i korelacje

Grupy OD (914 ± 115 mg/kg suchej masy; p<0,001), ODL (913 ± 39 mg/kg; p<0,001) i OTL (926 ± 70 mg/kg; p<0,001) wykazały znacząco wyższe stężenia fosforu w trzustce. Stwierdzono dodatnią korelację między poziomami fosforu w trzustce i kości udowej (r=0,33; p=0,02).

Leczenie alendronianem nie wpłynęło znacząco na rozkład fosforu.

Wnioski i znaczenie dla zdrowia kobiet

Daidzein, tempeh i probiotyki modulują rozkład fosforu u szczurów po menopauzie. Wyniki wskazują na potencjał tych bioaktywnych składników diety w poprawie metabolizmu fosforu.

Odkrycia te wspierają możliwość zastosowania ich u kobiet po menopauzie w celu wsparcia zdrowia mineralnego. Badanie opublikowano w International Journal of Vitamin and Nutrition Research (2025; doi: 10.31083/IJVNR46717).

Źródło: Oryginalny artykuł