Kluczowe wnioski:

  • Daidzeina, tempeh i probiotyk Lactobacillus acidophilus zwiększają odkładanie fosforu w kościach (udzie), nerkach i trzustce u szczurów po menopauzie.
  • Tempeh wykazał najwyższe stężenie fosforu w kościach udowych.
  • Połączenie daidzeiny z probiotykiem podniosło poziom fosforu w nerkach, a kombinacje z tempeh – w trzustce.
  • Te substancje mogą wspierać metabolizm fosforu u kobiet po menopauzie, naśladując efekty estrogenów.

Znaczenie fosforu w organizmie po menopauzie

Fosfor jest kluczowym składnikiem kości i metabolizmu energetycznego. Po menopauzie zaburzenia estrogenowe mogą zakłócać homeostazę minerałów, w tym rozkład fosforu. Fitoestrogeny i probiotyki mogą stanowić naturalny sposób wsparcia tego procesu, choć dowody na ich wpływ na fosfor są ograniczone.

Badanie przeprowadzono na modelu szczurów ovariektomizowanych (OVX), które naśladują stan po menopauzie. Celem było ocenienie efektów daidzeiny, tempehu i Lactobacillus acidophilus na dystrybucję fosforu w organizmie.

Metodologia badania

W eksperymencie wzięło udział 64 samice szczurów Wistar, podzielone na grupy z operacją pozorną (sham, n=8) oraz OVX (n=56). Po trzech tygodniach diety ubogiej w wapń, szczury OVX otrzymywały przez sześć tygodni jedną z siedmiu interwencji dietetycznych.

Grupy obejmowały: kontrolną (O), alendronian (OB), daidzeinę (10 mg/kg diety/dzień; OD), tempeh (250 g/kg diety/dzień; OT), probiotyk L. acidophilus (1 × 1010 CFU/dzień; OL), daidzeina + probiotyk (ODL) oraz tempeh + probiotyk (OTL). Analizowano masę ciała, spożycie pokarmu oraz stężenia fosforu w kale, kości udowej, nerkach, trzustce, śledzionie, sercu i wątrobie.

Główne wyniki eksperymentu

Szczury OVX przybierały więcej masy ciała niż grupa sham (np. grupa O: 366 ± 14 g, p=0,01). Interwencje z daidzeiną, tempehem i L. acidophilus zwiększyły odkładanie fosforu w kościach udowych, nerkach i trzustce w porównaniu z kontrolą OVX.

Grupa OT osiągnęła najwyższe stężenie fosforu w kościach udowych (178 111 ± 32 628 mg/kg suchej masy, p=0,02). W nerkach wyróżniła się grupa ODL (12 966 ± 462 mg/kg suchej masy, p=0,01).

Sprawdź również:  Peritonitis: Diagnostyka i Leczenie

Poziomy fosforu w trzustce i korelacje

Grupy OD (914 ± 115 mg/kg suchej masy, p<0,001), ODL (913 ± 39 mg/kg suchej masy, p<0,001) i OTL (926 ± 70 mg/kg suchej masy, p<0,001) wykazały znacząco wyższe stężenia fosforu w trzustce. Stwierdzono dodatnią korelację między poziomem fosforu w trzustce i kościach udowych (r=0,33; p=0,02).

Leczenie alendronianem nie wpłynęło znacząco na wyniki.

Wnioski i znaczenie dla zdrowia kobiet

Daidzeina, tempeh i probiotyki modulują dystrybucję fosforu u szczurów po menopauzie. Wyniki sugerują potencjał tych bioaktywnych składników diety w poprawie metabolizmu fosforu u kobiet po menopauzie.

To badanie podkreśla rolę fitoestrogenów i probiotyków jako naturalnych strategii wspierających zdrowie mineralne w okresie postmenopausalnym.

Źródło: Oryginalny artykuł