- Daidzeina, tempeh i probiotyk Lactobacillus acidophilus zwiększają odkładanie fosforu w kościach (udzie), nerkach i trzustce u szczurów po menopauzie.
- Tempeh wykazał najwyższe stężenie fosforu w kościach udowych.
- Połączenie daidzeiny z probiotykiem podniosło poziom fosforu w nerkach, a kombinacje z tempeh – w trzustce.
- Te substancje mogą wspierać metabolizm fosforu u kobiet po menopauzie, naśladując efekty estrogenów.
Znaczenie fosforu w organizmie po menopauzie
Fosfor jest kluczowym składnikiem kości i metabolizmu energetycznego. Po menopauzie zaburzenia estrogenowe mogą zakłócać homeostazę minerałów, w tym rozkład fosforu. Fitoestrogeny i probiotyki mogą stanowić naturalny sposób wsparcia tego procesu, choć dowody na ich wpływ na fosfor są ograniczone.
Badanie przeprowadzono na modelu szczurów ovariektomizowanych (OVX), które naśladują stan po menopauzie. Celem było ocenienie efektów daidzeiny, tempehu i Lactobacillus acidophilus na dystrybucję fosforu w organizmie.
Metodologia badania
W eksperymencie wzięło udział 64 samice szczurów Wistar, podzielone na grupy z operacją pozorną (sham, n=8) oraz OVX (n=56). Po trzech tygodniach diety ubogiej w wapń, szczury OVX otrzymywały przez sześć tygodni jedną z siedmiu interwencji dietetycznych.
Grupy obejmowały: kontrolną (O), alendronian (OB), daidzeinę (10 mg/kg diety/dzień; OD), tempeh (250 g/kg diety/dzień; OT), probiotyk L. acidophilus (1 × 1010 CFU/dzień; OL), daidzeina + probiotyk (ODL) oraz tempeh + probiotyk (OTL). Analizowano masę ciała, spożycie pokarmu oraz stężenia fosforu w kale, kości udowej, nerkach, trzustce, śledzionie, sercu i wątrobie.
Główne wyniki eksperymentu
Szczury OVX przybierały więcej masy ciała niż grupa sham (np. grupa O: 366 ± 14 g, p=0,01). Interwencje z daidzeiną, tempehem i L. acidophilus zwiększyły odkładanie fosforu w kościach udowych, nerkach i trzustce w porównaniu z kontrolą OVX.
Grupa OT osiągnęła najwyższe stężenie fosforu w kościach udowych (178 111 ± 32 628 mg/kg suchej masy, p=0,02). W nerkach wyróżniła się grupa ODL (12 966 ± 462 mg/kg suchej masy, p=0,01).
Poziomy fosforu w trzustce i korelacje
Grupy OD (914 ± 115 mg/kg suchej masy, p<0,001), ODL (913 ± 39 mg/kg suchej masy, p<0,001) i OTL (926 ± 70 mg/kg suchej masy, p<0,001) wykazały znacząco wyższe stężenia fosforu w trzustce. Stwierdzono dodatnią korelację między poziomem fosforu w trzustce i kościach udowych (r=0,33; p=0,02).
Leczenie alendronianem nie wpłynęło znacząco na wyniki.
Wnioski i znaczenie dla zdrowia kobiet
Daidzeina, tempeh i probiotyki modulują dystrybucję fosforu u szczurów po menopauzie. Wyniki sugerują potencjał tych bioaktywnych składników diety w poprawie metabolizmu fosforu u kobiet po menopauzie.
To badanie podkreśla rolę fitoestrogenów i probiotyków jako naturalnych strategii wspierających zdrowie mineralne w okresie postmenopausalnym.
Źródło: Oryginalny artykuł
Komentarze czytelników 3
Jakiś czas temu lekarz zasugerował mi włączenie tempehu do diety ze względu na problemy z gospodarką mineralną. Muszę przyznać, że na początku byłem sceptyczny, bo smak tej fermentowanej soi jest dość specyficzny, ale po kilku miesiącach regularnego jedzenia zauważyłem znaczną poprawę w wynikach badań krwi. Nie wiem, czy to zasługa samej daidzeiny, czy raczej efektu synergii z probiotykami, o których tu wspominacie, ale faktycznie coś w tym musi być. Warto próbować naturalnych metod wspomagania organizmu, bo chemia nie zawsze jest najlepszym wyjściem na dłuższą metę.
To bardzo ciekawy artykuł, zwłaszcza że od dłuższego czasu interesuję się tematem suplementacji przy menopauzie. Mam jednak pytanie do autora tekstu: czy takie same zależności między daidzeiną a poziomem fosforu obserwuje się u ludzi? Często czytam o badaniach na zwierzętach, ale zastanawiam się, czy w naszym przypadku mechanizm działania nie jest zbyt złożony, żeby przekładać to jeden do jednego na dietę. Czy planowane są jakieś badania z udziałem kobiet, czy na razie musimy opierać się tylko na takich modelach laboratoryjnych?
Warto dodać, że kluczowe w przyswajaniu tych wszystkich substancji jest odpowiednie środowisko jelitowe. Z tego co czytałam w innych publikacjach, mikrobiota u osób po menopauzie zmienia się dość znacznie, co bezpośrednio wpływa na to, jak skutecznie nasz organizm metabolizuje izoflawony sojowe. To fascynujące, że stan naszych jelit może decydować o tym, czy dany produkt faktycznie nam pomaga, czy przechodzi przez nas obojętnie. Zrozumienie tej osi jelita-kości to chyba przyszłość nowoczesnej dietetyki, o czym coraz częściej wspominają naukowcy na różnych konferencjach żywieniowych.
💬 Co sądzisz? Podziel się swoją opinią
Twój komentarz zostanie opublikowany po moderacji. Adres email nie będzie widoczny.