Kluczowe wnioski:

  • Daidzeina, tempeh oraz probiotyk Lactobacillus acidophilus zwiększają odkładanie fosforu w kościach udowych, nerkach i trzustce u szczurów po usunięciu jajników.
  • Najwyższe stężenie fosforu w kości udowej zaobserwowano w grupie otrzymującej tempeh (178 111 ± 32 628 mg/kg s.m.).
  • Połączenie daidzeiny z probiotykiem spowodowało największy wzrost poziomu fosforu w nerkach (12 966 ± 462 mg/kg s.m.).
  • Wyniki wskazują na potencjał składników diety w poprawie metabolizmu fosforu w okresie pomenopauzalnym.

Znaczenie fosforu dla organizmu

Fosfor pełni kluczową rolę w budowie kości oraz w procesach energetycznych komórek. Po menopauzie zaburzenia równowagi hormonalnej mogą wpływać na gospodarkę mineralną, w tym na rozmieszczenie fosforu w tkankach. Dotychczas mechanizmy te nie zostały w pełni wyjaśnione, dlatego naukowcy poszukują bezpiecznych, dietetycznych metod wspomagania homeostazy mineralnej.

Cel badania i zastosowane substancje

Badanie miało na celu ocenę wpływu daidzeiny, tempehu oraz probiotyku Lactobacillus acidophilus na rozmieszczenie fosforu u szczurów po usunięciu jajników. Zwierzęta podzielono na grupy otrzymujące samą daidzeinę, sam tempeh, sam probiotyk lub ich kombinacje. Dodatkowo porównano wyniki z grupą leczoną alendronianem oraz grupą kontrolną.

Przebieg eksperymentu

W badaniu wykorzystano 64 samice szczura szczepu Wistar. Po operacyjnym usunięciu jajników zwierzęta przez trzy tygodnie otrzymywały dietę ubogą w wapń, a następnie przez sześć tygodni przypisano je do siedmiu różnych interwencji żywieniowych. Mierzono masę ciała, pobranie pokarmu oraz stężenie fosforu w kale, kości udowej, nerkach, trzustce, śledzionie, sercu i wątrobie.

Wyniki dotyczące masy ciała

Szczury po usunięciu jajników przybierały na wadze istotnie więcej niż zwierzęta z grupy pozorowanej. Największy przyrost masy obserwowano w grupach kontrolnej, otrzymującej daidzeinę oraz probiotyk. Interwencje dietetyczne nie zahamowały przyrostu masy ciała, co sugeruje, że ich działanie dotyczy głównie metabolizmu mineralnego, a nie regulacji masy ciała.

Wpływ na kości udowe

Najwyższe stężenie fosforu w kości udowej stwierdzono w grupie karmionej tempehem. Wartość ta była istotnie wyższa niż w grupie kontrolnej po usunięciu jajników. Pozostałe interwencje również zwiększały zawartość fosforu w kości, jednak w mniejszym stopniu niż tempeh.

Sprawdź również:  Ekstrakty z Astragalus boeticus – naturalne wsparcie dla funkcji nerek

Zmiany w nerkach i trzustce

Połączenie daidzeiny z probiotykiem spowodowało największy wzrost poziomu fosforu w nerkach. W trzustce istotny wzrost zawartości fosforu zaobserwowano w grupach otrzymujących daidzeinę, daidzeinę z probiotykiem oraz tempeh z probiotykiem. Stwierdzono dodatnią korelację między poziomem fosforu w trzustce a poziomem fosforu w kości udowej.

Porównanie z alendronianem

Leczenie alendronianem nie wpłynęło istotnie na rozmieszczenie fosforu w badanych tkankach. Oznacza to, że w warunkach tego modelu lek nie modulował gospodarki fosforowej w takim samym stopniu jak badane składniki diety.

Wnioski i znaczenie praktyczne

Wyniki wskazują, że daidzeina, tempeh oraz Lactobacillus acidophilus mogą wspomagać prawidłowe rozmieszczenie fosforu w organizmie w warunkach pomenopauzalnych. Efekty te są szczególnie widoczne w kościach, nerkach i trzustce. Otwiera to perspektywę wykorzystania tych bioaktywnych składników diety jako elementu strategii żywieniowej wspierającej metabolizm mineralny u kobiet po menopauzie.

Źródło: Oryginalny artykuł