Kluczowe wnioski:

  • Amarantus (Amaranthus hybridus) w formie 10-procentowego dodatku do diety wyraźnie obniżył poziom cukru i poprawił pracę trzustki u szczurów z cukrzycą typu 2.
  • Działanie diety opartej na liściach amarantusa było porównywalne z efektami standardowego leku – metforminy.
  • Badanie potwierdziło tradycyjne zastosowanie rośliny w leczeniu cukrzycy i wskazuje na jej potencjał jako bezpiecznej żywności funkcjonalnej.
  • Najlepsze rezultaty uzyskano przy 10-procentowym udziale liści amarantusa; zarówno niższe, jak i wyższe dawki działały słabiej.

Cukrzyca typu 2 i poszukiwanie naturalnych rozwiązań

Cukrzyca typu 2 to przewlekła choroba, w której organizm nie wykorzystuje insuliny prawidłowo, a trzustka z czasem wytwarza jej coraz mniej. Skutkuje to stale podwyższonym poziomem cukru we krwi. Standardowe leki, choć skuteczne, bywają źle tolerowane i wymagają systematycznego przyjmowania, co obniża komfort pacjentów.

Wielu chorych szuka więc alternatywnych metod wspomagających leczenie. Jedną z nich może być włączenie do diety liści amarantusa (Amaranthus hybridus), rośliny od lat stosowanej w medycynie ludowej w celu obniżania cukru.

Badanie na szczurach – jak sprawdzano działanie amarantusa?

Nigeryjscy naukowcy z Uniwersytetu w Ilorin przygotowali specjalną karmę zawierającą suszone liście amarantusa w trzech proporcjach: 5 %, 10 % i 20 %. Doświadczenie prowadzono na szczurach, u których wywołano cukrzycę typu 2 wysokotłuszczową dietą oraz zastrzykiem streptozotocyny.

Przez cztery tygodnie zwierzęta otrzymywały odpowiednio: zwykłą wodę, metforminę lub karmę z różną zawartością liści amarantusa. Regularnie mierzono poziom glukozy, insulinę, hemoglobinę glikowaną oraz oceniano pracę trzustki i wątroby.

Wyniki – który wariant okazał się najlepszy?

Najlepsze efekty zaobserwowano w grupie otrzymującej 10-procentowy dodatek liści amarantusa. Poziom cukru spadł istotnie, poprawiła się wrażliwość na insulinę, a wskaźniki pracy trzustki (HOMA-β) zbliżyły się do wartości grupy zdrowej.

Co ważne, rezultaty były porównywalne z działaniem metforminy – leku pierwszego rzutu w leczeniu cukrzycy typu 2. Wyższa (20 %) i niższa (5 %) zawartość liści dawały słabsze korzyści, co sugeruje istnienie optymalnej dawki.

Sprawdź również:  Rośliny pastwiskowe i dziko rosnące w badaniach nad zdrowiem kobiet – analiza bibliometryczna 1996–2025

Co mówią wskaźniki biochemiczne?

  • Zmniejszenie stężenia glukozy na czczo i po posiłku.
  • Wzrost zapasów glikogenu w wątrobie.
  • Obniżenie hemoglobiny glikowanej (HbA1c).
  • Poprawa indeksu HOMA-IR, czyli zmniejszenie insulinooporności.

Możliwe mechanizmy działania

Liście amarantusa są bogate w przeciwutleniacze, błonnik oraz związki mineralne. Ich obecność w diecie może spowalniać wchłanianie cukrów, chronić komórki trzustki przed stresem oksydacyjnym i poprawiać wykorzystanie glukozy przez tkanki.

Dodatkowo roślina nie powoduje działań niepożądanych obserwowanych przy długotrwałym stosowaniu niektórych leków, co czyni ją obiecującym składnikiem żywności funkcjonalnej.

Co to oznacza dla człowieka?

Badanie przeprowadzono na zwierzętach, dlatego wyniki nie mogą być bezpośrednio przenoszone na ludzi. Pokazują jednak, że 10-procentowy dodatek liści amarantusa do diety może wspomagać kontrolę glikemii i zmniejszać insulinooporność.

Przed wprowadzeniem amarantusa do codziennego jadłospisu osób z cukrzycą konieczne są badania kliniczne na pacjentach. Na razie roślina może stanowić wartościowy element zbilansowanej diety, zwłaszcza w formie świeżych liści lub mrożonych mieszanek warzywnych.

Podsumowanie

Amarantus (Amaranthus hybridus) w postaci 10-procentowego dodatku do paszy wyraźnie poprawił parametry metaboliczne u szczurów z cukrzycą typu 2, dorównując skutecznością metforminę. Wyniki potwierdzają tradycyjne zastosowanie rośliny i zachęcają do dalszych badań nad jej rolą w diecie osób z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej.

Źródło: Oryginalny artykuł