Kluczowe wnioski:

  • Szczep Lacticaseibacillus paracasei INIA P708 pochodzi od karmionego piersią niemowlęcia i produkuje stabilne substancje śluzowe (EPS).
  • Bakteria wykazuje wysoką przeżywalność w warunkach przewodu pokarmowego (97%) oraz po liofilizacji.
  • INIA P708 hamuje wzrost Listeria monocytogenes i Klebsiella oxytoca, podobnie jak komercyjny szczep GG.
  • Pełna sekwencja genomu potwierdza bezpieczeństwo szczepu i możliwość jego przemysłowego wykorzystania.

Szczep Lacticaseibacillus paracasei INIA P708 wyizolowano z kału karmionego piersią niemowlęcia. Wyróżnia go stabilna zdolność do tworzenia śluzu, co może świadczyć o produkcji egzopolisacharydów. Naukowcy porównali go z popularnym probiotykiem Lacticaseibacillus rhamnosus GG, aby sprawdzić potencjał zastosowania w żywności.

Właściwości probiotyczne szczepu

Badania wykazały, że INIA P708 dobrze znosi warunki panujące w przewodzie pokarmowym. Po ekspozycji na lizozym przeżywalność wyniosła 98%, a po symulacji głównych etapów trawienia – 97%. Bakteria nie tworzyła biofilmu w warunkach testowych, w przeciwieństwie do szczepu GG.

Szczep wykazał wyraźne działanie przeciwbakteryjne. Obie bakterie hamowały wzrost Listeria monocytogenes, a także dawały efekt wobec Klebsiella oxytoca. Te cechy zwiększają potencjał INIA P708 jako składnika produktów wspierających zdrowie.

Właściwości technologiczne i przetrwanie

Proces liofilizacji obniżył liczbę żywych komórek o 0,2–0,3 log, zarówno u INIA P708, jak i u GG. Po 21 dniach przechowywania w lodówce nie zaobserwowano dalszego spadku. Szczep dobrze rośnie w mleku i toleruje obecność prebiotyków.

Sól miała istotny wpływ na rozwój obu bakterii. INIA P708 okazał się bardziej wrażliwy na sól niż szczep GG. Pod względem właściwości proteolitycznych i kwasotwórczych szczep zachowuje się typowo dla bakterii fermentacji mlekowej.

Bezpieczeństwo i analiza genomu

Oba szczepy były wrażliwe na chloramfenikol, erytromycynę, rifampicynę i tetracyklinę. Jednocześnie oporne na kanamycynę i wankomycynę. Nie wykryto produkcji amin biogennych ani zdolności do rozkładu mucyny.

Genom INIA P708 składa się z chromosomu o wielkości 3,08 Mpb oraz plazmidu 66,8 Kpb, przy zawartości GC na poziomie 46,3%. Pełna sekwencja genomu potwierdziła identyfikację gatunkową i bezpieczeństwo szczepu, otwierając drogę do jego przemysłowego wykorzystania.

Sprawdź również:  Oś jelito-płuco i zmiany mikrobiomu w infekcjach prątkowych: od patogenezy do potencjału terapeutycznego

Źródło: Oryginalny artykuł