- Nanoziołowy ekstrakt z Paraboea leuserensis wykazuje silne działanie neuroprotekcyjne w urazie mózgu (TBI) zarówno w badaniach in silico, jak i in vivo.
- Analiza GC-MS zidentyfikowała bioaktywne związki o korzystnych właściwościach farmakokinetycznych, w tym zdolność do przenikania bariery krew-mózg.
- W badaniach na szczurach dawki 100, 200 i 300 mg/kg znacząco zwiększyły aktywność SOD i zmniejszyły poziom MDA, z najlepszymi rezultatami przy dawce 300 mg/kg.
- Związki takie jak metyl ester kwasu 9-octadecen-12-ynowego silnie wiążą się z receptorami ERK2, CCR2 i JNK3.
Co to jest uraz mózgu i dlaczego jest problemem globalnym?
Uraz mózgu (TBI) stanowi poważne obciążenie dla zdrowia publicznego na całym świecie. Jest jedną z głównych przyczyn zgonów i niepełnosprawności, dotykając nawet 74 milionów osób rocznie. Prowadzi do głębokich zaburzeń zdrowia psychicznego, jakości życia i codziennego funkcjonowania.
Metody badawcze: połączenie podejścia in silico i in vivo
Badanie wykorzystało dwa podejścia: komputerowe modelowanie molekularne (in silico) oraz eksperymenty na szczurach (in vivo). W fazie in silico zidentyfikowano bioaktywne związki z liści Paraboea leuserensis za pomocą chromatografii gazowej z spektrometrią mas (GC-MS). Oceniono ich zdolność wiązania i właściwości farmakokinetyczne.
W badaniu in vivo 30 samców szczurów Wistar podzielono na sześć grup: kontrolną normalną (G0), kontrolę TBI (G+), grupę z metylprednizolonem (MP, 30 mg/kg masy ciała) oraz grupy leczone nanoziołowym ekstraktem w dawkach 100, 200 i 300 mg/kg (PL100, PL200, PL300). Aktywność antyoksydacyjną mierzono poprzez poziom enzymu SOD i MDA.
Wyniki analizy GC-MS i modelowanie molekularne
Analiza GC-MS ujawniła bioaktywne związki o korzystnych właściwościach farmakokinetycznych. Model BOILED-Egg przewidział ich zdolność do absorpcji jelitowej (biały obszar) i przenikania bariery krew-mózg (żółty obszar).
Dokowanie molekularne wykazało silne interakcje metylu estru kwasu 9-octadecen-12-ynowego z receptorami ERK2 i CCR2. Kwas 9-octadecenowy (Z) dobrze wiązał się z JNK3, co sugeruje mechanizm neuroprotekcyjny.
Badania in vivo: wpływ na markery antyoksydacyjne
W grupie PL100 (P<0,01), PL200 (P<0,001) i PL300 (P<0,0001) zaobserwowano znaczące zwiększenie aktywności SOD i zmniejszenie poziomu MDA w porównaniu do grupy kontrolnej TBI. Najlepsze efekty wykazała dawka 300 mg/kg.
- PL100: wzrost SOD (P<0,01), spadek MDA.
- PL200: silniejszy wzrost SOD (P<0,001), dalszy spadek MDA.
- PL300: największy wzrost SOD (P<0,0001), najniższy poziom MDA.
Potencjał terapeutyczny Paraboea leuserensis
Połączone wyniki in silico i in vivo podkreślają neuroprotekcyjne właściwości Paraboea leuserensis. Ekstrakt nanoziołowy skutecznie przeciwdziała stresowi oksydacyjnemu w modelu TBI u szczurów. Dawka 300 mg/kg wykazała najsilniejszy efekt antyoksydacyjny.
Słowa kluczowe: symulacja dokowania molekularnego, stres oksydacyjny, fitoterapia, dysmutaza ponadtlenkowa, uraz mózgu.
Źródło: Oryginalny artykuł
Zapalony zielarz i miłośniki natury. Zainspirowany złożonością i bogactwem natury, poświęcił swoje życie odkrywaniu i naukowemu badaniu roślin leczniczych. Pasja do roślin i głębokie zrozumienie ich leczniczych właściwości przekłada się na unikalne, holistyczne podejście do zdrowia i wellness.