Optymalizacja nawożenia borem i cynkiem dla wzrostu trzciny cukrowej i efektu resztkowego na uprawę potomną

Kluczowe wnioski:

  • Optymalne dawki boru (3 kg/ha) i cynku (10 kg/ha) znacząco zwiększają wzrost, plon i jakość trzciny cukrowej w uprawie głównej.
  • Stosowanie tych mikroelementów poprawia wysokość, masę i plon trzciny oraz zielonej masy, a także zawartość cukru i wydajność komercyjną.
  • Pobieranie składników odżywczych, takich jak azot, fosfor, potas, bor i cynk, rośnie przy tych dawkach.
  • Nie zaobserwowano istotnych interakcji między borem a cynkiem w wpływie na plon i jakość trzciny głównej oraz potomnej.

Wprowadzenie do roli mikroelementów w uprawie trzciny cukrowej

Trzcina cukrowa to roślina o długim okresie wegetacji, która intensywnie pobiera składniki odżywcze, w tym mikroelementy. Szczególnie wrażliwa jest na niedobory cynku (Zn) i boru (B), których rola w rozwoju roślin jest kluczowa, ale często niedoceniana. Badania skupiły się na optymalizacji tych nawozów, aby poprawić plon i jakość trzciny głównej oraz ocenić ich wpływ na uprawę potomną.

Metodologia badań terenowych

Eksperymenty przeprowadzono na trzech stanowiskach w College Farm przy Navsari Agricultural University w Indiach. Badania obejmowały sezony zimowe od 2017-18 do 2019-20 dla trzciny głównej oraz od 2018-19 do 2020-21 dla potomnej. Testowano cztery dawki boru (0, 1,0; 2,0; 3,0 kg/ha) i cynku (0; 5,0; 7,5; 10,0 kg/ha) w połączeniu z zalecaną dawką nawozów makroelementowych.

Doświadczenia ułożono w czynnikowym bloku losowym z trzema powtórzeniami. Dane poddano analizie wariancji z uwzględnieniem puli wieloletniej.

Bezpośredni wpływ nawożenia na trzcinę główną

Stosowanie boru w dawce 3 kg/ha oraz cynku w dawce 10 kg/ha znacząco zwiększyło wysokość i masę produkowalnych pędów trzciny. Plon trzciny i zielonej masy był najwyższy przy tych dawkach. Nawożenie wpłynęło też na skład chemiczny, podnosząc procentową zawartość brixu, sacharozy i wydajność komercyjną trzciny.

Zmiany w pobraniu składników odżywczych

Zawartość i pobieranie azotu (N), fosforu (P₂O₅), potasu (K₂O), boru (B) i cynku (Zn) w trzcinie i zielonej masie wzrosło przy dawce 3 kg/ha boru i 10 kg/ha cynku. Efekty były widoczne zarówno w trzcinie głównej, jak i potomnej.

Sprawdź również:  Spożycie wapnia, fosforu i suplementów przed oraz w trakcie ciąży a ryzyko porodu przedwczesnego

Rezidualny efekt na uprawę potomną

Nawożenie borem i cynkiem w uprawie głównej wykazało efekt resztkowy na plon i jakość trzciny potomnej. Nie zauważono istotnych interakcji między tymi mikroelementami w wpływie na parametry plonowania obu upraw. Wyniki wskazują na potencjał zrównoważonego zarządzania mikroelementami w tropikalnych ekosystemach rolniczych.

Praktyczne wnioski dla rolników

  • Najlepsze dawki: 3 kg/ha boru i 10 kg/ha cynku dla maksymalnego wzrostu i plonu.
  • Korzyści jakościowe: Wyższa zawartość cukru i lepsza wydajność komercyjna.
  • Zrównoważone podejście: Efekty resztkowe wspierają produktywność uprawy potomnej bez dodatkowych dawek.
  • Brak interakcji: Mikroelementy działają niezależnie, co ułatwia planowanie nawożenia.

Źródło: Oryginalny artykuł

Mogą Cię zainteresować