Kluczowe wnioski:

  • Ekstrakt z Eryngium caucasicum obniżył poziom glukozy we krwi u szczurów z cukrzycą typu 2 nawet o ponad 60 %.
  • Roślina działała poprzez zmniejszenie stresu oksydacyjnego i poprawę aktywności enzymów antyoksydacyjnych w tkance mózgowej.
  • W trzustce ekstrakt zahamował szlak Wnt/β-katenina, a jednocześnie wzmocnił ekspresję genów szlaku insulinowego.
  • Wyniki wskazują na potencjał ekstraktu jako wspomagającego fitoterapeutyku w leczeniu cukrzycy typu 2.

Wstęp do badania

Badacze z irańskiego Uniwersytetu Azad w Rasht sprawdzili, czy hydroalkoholowy ekstrakt z Eryngium caucasicum może łagodzić objawy cukrzycy typu 2. Do eksperymentu wybrano model zwierzęcy – samce szczurów szczepu Wistar z cukrzycą wywołaną streptozotocyną. Zwierzęta podzielono na cztery grupy po dziesięć osobników, w tym grupę kontrolną zdrową, grupę kontrolną z cukrzycą oraz dwie grupy leczone ekstraktem w dawkach 250 i 500 mg na kilogram masy ciała przez 28 dni.

Skład chemiczny ekstraktu

Analiza chromatograficzna wykazała obecność dwunastu związków chemicznych. Największy udział miały β-D-glukopiranoza (11,6 %) oraz lethen (9,37 %). Pozostałe substancje występowały w mniejszych ilościach, ale ich obecność mogła wspomagać działanie biologiczne całego ekstraktu.

Wpływ na poziom glukozy we krwi

U szczurów z cukrzycą nieleczonych poziom glukozy na czczo wynosił średnio 583 mg/dl. Po 28 dniach podawania ekstraktu wartość ta spadła do 310 mg/dl przy dawce 250 mg/kg oraz do 209 mg/dl przy dawce 500 mg/kg. Obniżenie glikemii było wyraźnie zależne od dawki i osiągnęło istotność statystyczną.

Działanie przeciwutleniające w mózgu

W tkance mózgowej ekstrakt zwiększył aktywność peroksydazy glutationowej i zmniejszył stężenie dialdehydu malonowego – markera uszkodzeń oksydacyjnych. Poziom całkowitych tioli nie uległ istotnym zmianom. Poprawa parametrów antyoksydacyjnych silnie korelowała z obniżeniem glukozy we krwi, co sugeruje mechanizm ochronny przed stresem oksydacyjnym.

Modulacja szlaków sygnałowych w trzustce

Analiza ekspresji genów w trzustce wykazała obniżenie aktywności genów szlaku Wnt/β-katenina (Ctnnb1, Tcf7, Wnt2b). Jednocześnie wzrosła ekspresja genów szlaku insulinowego – Ins1 i Glut2. Te zmiany molekularne wskazują, że ekstrakt może wspomagać zarówno wydzielanie insuliny, jak i jej działanie w komórkach docelowych.

Sprawdź również:  Ekstrakt z Lepidium sativum wzbogacony w glukotropajolinę – nowa fito­terapia w tendinopatii

Potencjał biomarkerów i wnioski kliniczne

Analiza krzywych ROC potwierdziła wysoką wartość predykcyjną markerów antyoksydacyjnych oraz parametrów glikemicznych (pole pod krzywą powyżej 0,85). Uzyskane wyniki sugerują, że Eryngium caucasicum może w przyszłości stanowić wsparcie fitoterapeutyczne w leczeniu cukrzycy typu 2, jednak konieczne są dalsze badania na modelach większych zwierząt oraz próby kliniczne z udziałem ludzi.

Źródło: Oryginalny artykuł