- Ekstrakt z Eryngium caucasicum obniżył poziom glukozy we krwi u szczurów z cukrzycą typu 2 nawet o ponad 60 %.
- Roślina działała poprzez zmniejszenie stresu oksydacyjnego i poprawę aktywności enzymów antyoksydacyjnych w tkance mózgowej.
- W trzustce ekstrakt zahamował szlak Wnt/β-katenina, a jednocześnie wzmocnił ekspresję genów szlaku insulinowego.
- Wyniki wskazują na potencjał ekstraktu jako wspomagającego fitoterapeutyku w leczeniu cukrzycy typu 2.
Wstęp do badania
Badacze z irańskiego Uniwersytetu Azad w Rasht sprawdzili, czy hydroalkoholowy ekstrakt z Eryngium caucasicum może łagodzić objawy cukrzycy typu 2. Do eksperymentu wybrano model zwierzęcy – samce szczurów szczepu Wistar z cukrzycą wywołaną streptozotocyną. Zwierzęta podzielono na cztery grupy po dziesięć osobników, w tym grupę kontrolną zdrową, grupę kontrolną z cukrzycą oraz dwie grupy leczone ekstraktem w dawkach 250 i 500 mg na kilogram masy ciała przez 28 dni.
Skład chemiczny ekstraktu
Analiza chromatograficzna wykazała obecność dwunastu związków chemicznych. Największy udział miały β-D-glukopiranoza (11,6 %) oraz lethen (9,37 %). Pozostałe substancje występowały w mniejszych ilościach, ale ich obecność mogła wspomagać działanie biologiczne całego ekstraktu.
Wpływ na poziom glukozy we krwi
U szczurów z cukrzycą nieleczonych poziom glukozy na czczo wynosił średnio 583 mg/dl. Po 28 dniach podawania ekstraktu wartość ta spadła do 310 mg/dl przy dawce 250 mg/kg oraz do 209 mg/dl przy dawce 500 mg/kg. Obniżenie glikemii było wyraźnie zależne od dawki i osiągnęło istotność statystyczną.
Działanie przeciwutleniające w mózgu
W tkance mózgowej ekstrakt zwiększył aktywność peroksydazy glutationowej i zmniejszył stężenie dialdehydu malonowego – markera uszkodzeń oksydacyjnych. Poziom całkowitych tioli nie uległ istotnym zmianom. Poprawa parametrów antyoksydacyjnych silnie korelowała z obniżeniem glukozy we krwi, co sugeruje mechanizm ochronny przed stresem oksydacyjnym.
Modulacja szlaków sygnałowych w trzustce
Analiza ekspresji genów w trzustce wykazała obniżenie aktywności genów szlaku Wnt/β-katenina (Ctnnb1, Tcf7, Wnt2b). Jednocześnie wzrosła ekspresja genów szlaku insulinowego – Ins1 i Glut2. Te zmiany molekularne wskazują, że ekstrakt może wspomagać zarówno wydzielanie insuliny, jak i jej działanie w komórkach docelowych.
Potencjał biomarkerów i wnioski kliniczne
Analiza krzywych ROC potwierdziła wysoką wartość predykcyjną markerów antyoksydacyjnych oraz parametrów glikemicznych (pole pod krzywą powyżej 0,85). Uzyskane wyniki sugerują, że Eryngium caucasicum może w przyszłości stanowić wsparcie fitoterapeutyczne w leczeniu cukrzycy typu 2, jednak konieczne są dalsze badania na modelach większych zwierząt oraz próby kliniczne z udziałem ludzi.
Źródło: Oryginalny artykuł
Komentarze czytelników 3
To brzmi niezwykle obiecująco, ale zastanawiam się, jak długo będziemy musieli czekać na jakiekolwiek badania z udziałem ludzi? Często czytam o takich odkryciach w przypadku szczurów, które dają nadzieję na przełom w leczeniu cukrzycy typu 2, ale potem temat ucicha na lata. Czy wiadomo może, czy któryś z polskich ośrodków naukowych planuje przejść do kolejnego etapu testów w najbliższej przyszłości? Bardzo mnie to interesuje, bo chciałabym wiedzieć, czy warto wiązać z tym jakieś większe oczekiwania w perspektywie kilku kolejnych lat.
Warto dodać, że mikołajki, czyli rośliny z rodzaju Eryngium, były wykorzystywane w medycynie ludowej już od bardzo dawna, szczególnie w tradycji kaukaskiej i bałkańskiej. Często przypisywano im działanie przeciwzapalne oraz moczopędne, co w kontekście chorób metabolicznych ma spore znaczenie. To ciekawe, jak współczesna nauka powoli potwierdza to, co zielarze wiedzieli intuicyjnie wieki temu. Oczywiście z takimi ekstraktami zawsze trzeba być bardzo ostrożnym, bo stężenia substancji czynnych w surowcu roślinnym mogą się drastycznie różnić w zależności od miejsca uprawy czy pory zbioru, więc domowe mikstury to zdecydowanie nie to samo co standaryzowany preparat laboratoryjny.
Jako osoba zmagająca się z cukrzycą od ponad dekady, z dużą uwagą śledzę wszystkie nowinki dotyczące ziołolecznictwa. Przyznam szczerze, że sam od dłuższego czasu eksperymentuję z różnymi wyciągami roślinnymi wspomagającymi gospodarkę cukrową, oczywiście zawsze w porozumieniu z moim lekarzem prowadzącym. Muszę przyznać, że niektóre naturalne metody faktycznie pomagają mi utrzymać nieco stabilniejsze poziomy glukozy, choć to oczywiście nie zastąpi insuliny czy metforminy. Eryngium caucasicum brzmi dla mnie zupełnie nowo, więc z chęcią zagłębię się w temat i podpytam o to mojego diabetologa przy następnej wizycie kontrolnej.
💬 Co sądzisz? Podziel się swoją opinią
Twój komentarz zostanie opublikowany po moderacji. Adres email nie będzie widoczny.