Kluczowe wnioski:

  • Probiotyki mogą zmniejszyć nasilenie migreny średnio o 1,11 punktu w skali 10-punktowej.
  • Liczba ataków migreny w miesiącu spadła średnio o ponad 2 przypadki.
  • Dowody pochodzą z 7 badań z udziałem 612 osób, w tym dzieci i dorosłych.
  • Probiotyki są bezpieczne i mogą stanowić wsparcie w profilaktyce migreny.

Coraz więcej badań wskazuje na związek między migreną a mikrobiomem jelitowym. Probiotyki, czyli preparaty zawierające żywe kultury korzystnych bakterii, mogą wpływać na przebieg tej choroby neurologicznej. Naukowcy przeprowadzili systematyczny przegląd i meta-analizę badań z grupą kontrolną, aby ocenić ich skuteczność w zapobieganiu migrenie.

Jakie badania wzięto pod uwagę?

Analizie poddano siedem badań z udziałem łącznie 612 uczestników, z czego prawie 80 procent stanowiły kobiety. Wśród nich znalazły się pięć badań z udziałem dorosłych oraz dwa badania pediatryczne. Wszystkie prace porównywały działanie probiotyków z placebo.

Wyniki dotyczące nasilenia i częstotliwości migreny

Probiotyki prowadziły do zmniejszenia nasilenia bólu migrenowego o średnio 1,11 punktu w skali dziesięciopunktowej. Częstotliwość ataków w skali miesiąca obniżyła się średnio o 2,06 epizodu. Zaobserwowano także poprawę w zakresie niepełnosprawności związanej z migreną.

Ograniczenia i bezpieczeństwo stosowania

Poziom pewności dowodów oceniono jako bardzo niski, głównie ze względu na różnice między badaniami. Mimo to probiotyki uznano za bezpieczne i potencjalnie przydatne jako dodatkowe wsparcie w profilaktyce migreny. Heterogeniczność wyników utrudnia jednak uogólnianie wniosków na szerszą populację.

Praktyczne znaczenie dla pacjentów

Osoby zmagające się z migreną mogą rozważyć probiotyki jako element wspomagający leczenie, zawsze po konsultacji z lekarzem. Nie zastępują one jednak standardowych metod zapobiegania. Dalsze badania o wyższej jakości są potrzebne, aby potwierdzić te wstępne obserwacje.

Źródło: Oryginalny artykuł

Sprawdź również:  Trening ruchowy i siłowy z suplementacją białkową lub bez niej u osób starszych z obniżoną sprawnością i niskim spożyciem białka