Kluczowe wnioski:

  • Wyciąg z Eryngium caucasicum obniżył poziom glukozy we krwi u szczurów z cukrzycą typu 2 nawet o 64 % w porównaniu z grupą nieleczoną.
  • Roślina wzmacnia mechanizmy antyoksydacyjne w mózgu i zmniejsza stres oksydacyjny, co chroni tkanki przed uszkodzeniem.
  • Ekstrakt wpływa na dwa ważne szlaki komórkowe: zmniejsza aktywność szlaku Wnt/β-kateniny i jednocześnie wzmacnia sygnalizację insulinową.
  • Wysoka wartość diagnostyczna biomarkerów wskazuje, że roślina może stać się obiecującym środkiem fitoterapeutycznym w leczeniu cukrzycy typu 2.

Badanie nad wpływem Eryngium caucasicum na cukrzycę typu 2

Badacze z Uniwersytetu Azad w Rasht w Iranie sprawdzili, czy hydroalkoholowy wyciąg z Eryngium caucasicum może pomóc w leczeniu cukrzycy typu 2. Eksperyment przeprowadzono na czterdziestu samcach szczurów rasy Wistar, u których cukrzycę wywołano streptozotocyną. Zwierzęta podzielono na cztery grupy po dziesięć osobników: grupę zdrową, grupę z cukrzycą bez leczenia oraz dwie grupy otrzymujące wyciąg w dawkach 250 i 500 mg na kilogram masy ciała przez 28 dni.

Skład chemiczny wyciągu z Eryngium caucasicum

Analiza chromatograficzna GC-MS wykazała obecność dwunastu związków chemicznych w wyciągu. Największy udział miały beta-D-glukopiranoza (11,6 %) i leten (9,37 %). Obecność tych substancji może odpowiadać za obserwowane efekty hipoglikemiczne i antyoksydacyjne.

Wyciąg obniża poziom cukru we krwi

Podawanie wyciągu prowadziło do wyraźnego i zależnego od dawki obniżenia stężenia glukozy na czczo. W grupie kontrolnej z cukrzycą średni poziom glukozy wynosi 583 mg/dl. Po leczeniu dawką 250 mg/kg spadł do 310 mg/dl, natomiast dawka 500 mg/kg zmniejszyła go do 209 mg/dl. Różnice były statystycznie istotne i osiągały poziom istotności p < 0,001.

Poprawa parametrów stresu oksydacyjnego w mózgu

Analiza tkanki mózgowej pokazała korzystny wpływ wyciągu na układ antyoksydacyjny. W grupach leczonych zwiększyła się aktywność enzymu peroksydazy glutationowej (GPx). Jednocześnie spadło stężenie malondialdehydu (MDA), produktu nadmiernego utleniania lipidów. Poziom całkowitej tiolów nie uległ istotnej zmianie.

Sprawdź również:  Wpływ polityk innowacji w rejestracji tradycyjnej medycyny chińskiej na wyniki przedsiębiorstw

Modulacja szlaków Wnt/β-kateniny i insuliny

W trzustce zwierząt leczonych wyciągu stwierdzono obniżenie ekspresji genów szlaku Wnt/β-kateniny: Ctnnb1, Tcf7 oraz Wnt2b. Jednocześnie wzrosła ekspresja genów związanych z produkcją i działaniem insuliny – Ins1 i Glut2. Zmiany te były zależne od dawki i statystycznie istotne.

Znaczące korelacje i potencjał diagnostyczny

Poprawa parametrów antyoksydacyjnych silnie korelowała z lepszą kontrolą glikemii. Współczynnik korelacji między aktywnością peroksydazy glutationowej i poziomem glukozy wyniósł –0,82. Analiza ROC wykazała wysoką wartość diagnostyczną biomarkerów (AUC powyżej 0,85), co sugeruje, że zmiany te mogą służyć do oceny skuteczności leczenia.

Podsumowanie i perspektywy kliniczne

Badanie pokazuje, że wyciąg z Eryngium caucasicum może zmniejszać hiperglikemię i stres oksydacyjny w cukrzycy typu 2 poprzez wzmacnianie mechanizmów obrony antyoksydacyjnej oraz regulację dwóch kluczowych szlaków komórkowych. Wyniki te uzasadniają dalsze badania nad możliwością stosowania rośliny jako dodatkowego środka wspomagającego terapię cukrzycy.

Źródło: Oryginalny artykuł