- Po jednorazowym ostrym narażeniu doustnym na dwutlenek tytanu (TiO2) u myszy i szczurów gromadzenie się tytanu w narządach jest minimalne, co wskazuje na ograniczoną absorpcję i szybkie wydalanie.
- Podostre i podp慢性czne narażenie powoduje znaczną, zależną od dawki akumulację tytanu głównie w wątrobie, śledzionie, nerkach, przewodzie pokarmowym i mózgu.
- Przewlekłe narażenie prowadzi do trwałego gromadzenia tytanu w wątrobie, nerkach i okrężnicy, z obecnością także w mózgu, trzustce i tkankach rozrodczych.
- Brakuje badań nad przewlekłym narażeniem i niskimi dawkami, co utrudnia ocenę ryzyka dla zdrowia człowieka.
Co to jest dwutlenek tytanu i jak wpływa na organizm?
Dwutlenek tytanu (TiO2) to biały pigment stosowany w produktach codziennego użytku, takich jak pasta do zębów, suplementy diety czy leki. Dodatek spożywczy E171 zawiera mieszankę cząstek, w tym nanometrycznych poniżej 100 nm. Mimo że początkowo kontakt z TiO2 następuje przez przewód pokarmowy, badania na zwierzętach pokazują, że może on przenikać przez nabłonek jelitowy, przedostawać się do krwiobiegu i gromadzić w kluczowych narządach.
Taka akumulacja wiąże się z utlenianiem stresowym, stanem zapalnym, toksycznością dla komórek i zaburzeniami ich funkcji. Wydalanie tytanu z organizmu jest powolne, co zwiększa ryzyko długoterminowych skutków.
Metodyka przeglądu systematycznego
Przegląd oparto na wytycznych PRISMA. Z 3012 znalezionych publikacji po przesiewie tytułów i abstraktów wybrano 54 badania spełniające kryteria włączenia. Analizowano akumulację tytanu w narządach szczurów i myszy po doustnym podaniu TiO2 w różnych okresach: ostrym, podostrym, podp慢性cznym i przewlekłym.
Ocena jakości badań przeprowadzono za pomocą narzędzia SYRCLE, uwzględniając ryzyko błędu. Wyniki przedstawiono w mapach cieplnych, pokazujących stężenia tytanu (mg Ti/kg tkanki) w zależności od dawki i narządu.
Akumulacja po ostrym narażeniu doustnym
Po jednorazowym podaniu TiO2 akumulacja tytanu we wszystkich głównych narządach jest minimalna. Wyniki wskazują na niską absorpcję w przewodzie pokarmowym i szybkie wydalanie. Mapa cieplna potwierdza brak znaczącego gromadzenia się niezależnie od dawki.
Zmiany po podostrym i podp慢性cznym narażeniu
Podostre narażenie (krótkotrwałe) powoduje znaczną, zależną od dawki akumulację tytanu, zwłaszcza w wątrobie, śledzionie, nerkach, przewodzie pokarmowym i mózgu. W badaniach podp慢性cznych (średnioterminowych) efekt jest podobny, z wyraźnym wzrostem stężeń wraz z dawką.
TiO2 wykrywano także w trzustce i tkankach rozrodczych,伴ione zmianami histopatologicznymi sugerującymi szersze skutki systemowe. Nieliczne badania nie wykazały akumulacji nawet przy wysokich dawkach.
Wyniki przewlekłego narażenia
Badania nad długotrwałym narażeniem są nieliczne, ale wskazują na trwałą obecność tytanu, szczególnie w wątrobie, nerkach i okrężnicy. Obecność w mózgu i innych narządach podkreśla potencjalne ryzyko kumulacji.
Wnioski i zalecenia
Przegląd pokazuje zależną od narządu i czasu biodystrybucję tytanu po doustnym TiO2 u gryzoni. Potrzebne są ujednolicone metody raportowania i eksperymentów dla lepszej porównywalności danych. Szczególnie brakuje badań nad przewlekłym narażeniem niskimi dawkami, co odzwierciedla typowe warunki u ludzi.
To podkreśla konieczność dalszych analiz, by lepiej ocenić długoterminowe ryzyko zdrowotne związane z TiO2 w żywności i produktach codziennego użytku.
Źródło: Oryginalny artykuł
Zapalony zielarz i miłośniki natury. Zainspirowany złożonością i bogactwem natury, poświęcił swoje życie odkrywaniu i naukowemu badaniu roślin leczniczych. Pasja do roślin i głębokie zrozumienie ich leczniczych właściwości przekłada się na unikalne, holistyczne podejście do zdrowia i wellness.