Kluczowe wnioski:

  • Brak dowodów naukowych na celowość rutynowego badania poziomu witaminy D lub jej suplementacji w populacji ogólnej.
  • Narodowa Akademia Medycyny zaleca 600 IU dziennie dla osób do 70. roku życia i 800 IU dla starszych – dawki te można osiągnąć dietą lub suplementami.
  • Suplementacja witaminą D nie zmniejsza ryzyka zgonu, chorób serca ani nie przynosi korzyści w większości schorzeń i dolegliwości.
  • Wyjątek stanowią niektórzy pacjenci ze stanem przedcukrzycowym, u których dłuższa suplementacja może opóźnić rozwój cukrzycy typu 2.

Witaminę D oznacza się obecnie bardzo często, szczególnie u dorosłych. Jednak aktualne dane nie potwierdzają potrzeby powszechnego badania jej poziomu ani stosowania suplementów u osób zdrowych. Decyzje o suplementacji powinny opierać się na konkretnych wskazaniach, a nie na wynikach rutynowych oznaczeń.

Zalecane dzienne spożycie witaminy D

Narodowa Akademia Medycyny ustaliła proste zalecenia dotyczące codziennego spożycia tej witaminy. Osoby do 70. roku życia powinny przyjmować 600 IU dziennie, a osoby starsze – 800 IU. Dawki te można uzyskać z pożywienia, suplementów lub z obu źródeł jednocześnie.

Przestrzeganie tych zaleceń zapewnia, że u 97,5% populacji stężenie 25-hydroksywitaminy D we krwi nie spadnie poniżej 12 ng/ml. Jest to poziom uznawany za wystarczający do prawidłowego funkcjonowania organizmu.

Skuteczność suplementacji w świetle badań

Liczne badania z randomizacją nie wykazały, aby suplementacja witaminą D zmniejszała ogólną śmiertelność lub poprawiała zdrowie układu krążenia. Dotyczy to także osób, u których wyjściowy poziom witaminy D był niski.

Podobnie nie potwierdzono korzyści w zapobieganiu upadkom i złamaniom, nowotworom, otępieniu, infekcjom dróg oddechowych ani depresji. Suplementacja nie łagodzi też typowych dolegliwości, takich jak przewlekłe zmęczenie, wypadanie włosów czy ból.

Wyjątek: stan przedcukrzycowy

Niektórzy pacjenci ze stanem przedcukrzycowym mogą odnieść korzyść z przyjmowania witaminy D w dawce wyższej niż zalecana przez co najmniej trzy lata. Taka suplementacja może zmniejszyć ryzyko przejścia w cukrzycę typu 2.

Sprawdź również:  Związki chemiczne w rodzaju Iris – aktualny stan wiedzy

Suplementacja w szczególnych okresach życia

Badania nie wykazały jednoznacznych korzyści ze stosowania witaminy D w ciąży ani w okresie menopauzy. Dotyczy to zarówno kobiet z prawidłowym, jak i obniżonym poziomem witaminy na początku suplementacji.

W związku z tym nie ma podstaw do rutynowego zalecania preparatów witaminy D w tych grupach pacjentek bez innych wskazań medycznych.

Źródło: Oryginalny artykuł