GB5: Synergiczna fitoterapia w leczeniu cukrzycy typu 2 – od profilu fitochemicznego do farmakologii sieciowej

Kluczowe wnioski:

  • GB5 to poliziołowa formuła z ekstraktów pięciu roślin: Asparagus racemosus, Cyperus rotundus, Tinospora cordifolia, Terminalia arjuna i Mimosa pudica, opracowana do wspomagania leczenia cukrzycy typu 2.
  • Wyciąg wykazuje silne działanie antyoksydacyjne, hamuje enzymy trawiące węglowodany i poprawia wychwyt glukozy w adipocytach.
  • GC-MS zidentyfikował 21 bioaktywnych związków, w tym fitol, kwasy tłuszczowe i sterole, odpowiedzialne za synergiczne efekty.
  • Badania sugerują potencjał GB5 jako terapii uzupełniającej w cukrzycy typu 2, zasługującej na dalsze badania in vivo.

Czym jest GB5 i dlaczego powstała?

Cukrzyca typu 2 (T2DM) to globalny problem zdrowotny, charakteryzujący się insulinoopornością, wysokim poziomem cukru we krwi i przewlekłym stanem zapalnym. Standardowe leki obniżają glukozę, ale często nie radzą sobie ze stresem oksydacyjnym czy zaburzeniami adipocytów. GB5, czyli Gluco Balance V, to poliziołowy wyciąg etanolowy przygotowany metodą zimnego perkolowania z równych części bioaktywnych fragmentów pięciu roślin: Asparagus racemosus, Cyperus rotundus, Tinospora cordifolia, Terminalia arjuna i Mimosa pudica.

Te rośliny wybrano ze względu na udokumentowane działanie przeciwcukrzycowe, antyoksydacyjne i regulujące tkankę tłuszczową w badaniach przedklinicznych i klinicznych. Formuła ma zapewniać zrównoważoną, synergistyczną i bezpieczną aktywność biologiczną.

Metody badań nad GB5

Skład fitochemiczny GB5 standaryzowano za pomocą chromatografii gazowej z spektrometrią mas (GC-MS). Przeprowadzono testy in vitro na zdolność do neutralizacji rodników DPPH i tlenku azotu (NO), hamowanie enzymów α-amyrazy i α-glukozydazy, kinetykę enzymatyczną oraz wpływ na wychwyt glukozy i akumulację lipidów w drożdżach i adipocytach 3T3-L1.

Wykorzystano też farmakologię sieciową, dokowanie molekularne i analizy farmakokinetyczne, by wyjaśnić cele molekularne i biodostępność. Dane statystyczne analizowano za pomocą modelowania dawka-odpowiedź, analizy wariancji z testem Dunnetta T3 oraz testów t z korektą False Discovery Rate.

Główne wyniki badań

GC-MS zidentyfikował 21 bioaktywnych związków, takich jak fitol, kwasy tłuszczowe i sterole, które napędzają terapeutyczną synergię GB5. Wyciąg wykazał silne działanie antyoksydacyjne z IC50 na poziomie 88,6 µg/ml dla DPPH i 74,8 µg/ml dla NO, przewyższając w niskich dawkach kwas askorbinowy i akarbazę.

Sprawdź również:  Wpływ aromaterapii na lęk i jakość snu u kobiet ciężarnych i po porodzie: systematyczny przegląd i metaanaliza

Hamował α-amyrazę i α-glukozydazę w typie mieszanym z IC50 odpowiednio 71,6 i 174 µg/ml. W adipocytach 3T3-L1 zwiększył wychwyt glukozy o 32,3% przy 2,0 mg/ml (porównywalnie do rosiglitazonu) i zmniejszył akumulację lipidów o 18,6% (EC90 0,742 mg/ml).

Cele molekularne i ścieżki sygnałowe

Farmakologia sieciowa i dokowanie molekularne wskazały na receptory PPARγ, PTP1B, COX-2 oraz oś AGE-RAGE jako główne cele. Kluczowe związki to kwas 9,12-octadecadienowy i cholestan-3-ol, 2-methylene-, (3β,5α)-.

Znaczenie GB5 w terapii cukrzycy typu 2

Wielokierunkowe działanie GB5 na hiperglikemię, stres oksydacyjny i dysfunkcję adipocytów czyni ją obiecującą terapią uzupełniającą w T2DM. Formuła zasługuje na dalsze badania in vivo, by potwierdzić skuteczność i bezpieczeństwo.

Badanie nie obejmowało ludzi, nie stwierdzono konfliktu interesów.

Źródło: Oryginalny artykuł

Mogą Cię zainteresować