Kluczowe wnioski:

  • Specjalny żel emulsyjny chroni bakterie probiotyczne przed kwasem żołądkowym i żółcią.
  • Do produkcji żelu wykorzystano odpady po wytłoczeniu oleju sojowego.
  • Po trawieniu jelitowym przeżywało ponad dwa razy więcej bakterii niż w przypadku zwykłych probiotyków.
  • Żel nie wykazuje toksycznego działania na komórki ludzkie.

Probiotyki często giną podczas podróży przez żołądek i jelita, co zmniejsza ich korzystny wpływ na zdrowie. Naukowcy opracowali nowy sposób ich zabezpieczenia, wykorzystując resztki po produkcji oleju sojowego. Dzięki temu udało się stworzyć stabilny nośnik, który znacznie poprawia przeżywalność bakterii.

Problem z tradycyjnymi probiotykami

Podczas przejścia przez przewód pokarmowy probiotyki narażone są na silnie kwaśne środowisko żołądka oraz sole żółciowe. Większość szczepów nie przetrwa tych warunków w wystarczającej liczbie. W efekcie ich działanie zdrowotne jest ograniczone, mimo regularnego stosowania.

Nowa metoda ochrony na bazie soi

Badacze wydobyli z odtłuszczonej mączki sojowej izolat białka sojowego. Pozostałą część przerobiono na nanokryształy celulozy bakteryjnej. Połączenie tych dwóch składników w odpowiednich proporcjach pozwoliło stworzyć żel emulsyjny, który otacza i chroni bakterie Lactobacillus plantarum.

Jak działa żel emulsyjny

Żel tworzy fizyczną barierę wokół komórek bakteryjnych. Struktura ta jest stabilna przez co najmniej 28 dni w temperaturze pokojowej. Co ważne, ochrona wynika nie tylko z samych składników, ale przede wszystkim z uporządkowanej budowy żelu.

Wyniki badań nad przeżywalnością

Po dwóch godzinach symulowanego trawienia jelitowego w żelu pozostało 4,68 log CFU/g bakterii. W przypadku nieotoczonych probiotyków o tym samym składzie przeżyło tylko 1,82 log CFU/g. Różnica ta potwierdza, że sama struktura żelu daje dodatkową ochronę.

Bezpieczeństwo dla organizmu

Testy na liniach komórkowych Caco-2 wykazały, że żel nie wpływa negatywnie na żywotność komórek. Wartość powyżej 90% oznacza bardzo niską cytotoksyczność. Otwiera to drogę do dalszych badań nad zastosowaniem tego rozwiązania w produktach spożywczych.

Sprawdź również:  Liście moringi i resztki z kafeterii jako tanie dodatki w diecie lokalnych owiec

Źródło: Oryginalny artykuł