Kluczowe wnioski:

  • Naturalne polisacharydy mogą działać jako prebiotyki, zmieniając skład mikrobioty jelitowej i wpływając na poziom mleczanu.
  • Mikrobiota jelitowa oraz jej metabolity decydują o odpowiedzi pacjenta na inhibitory punktów kontrolnych.
  • Laktylacja lizyny wspiera przeprogramowanie metabolizmu guza i pomaga nowotworowi unikać układu odpornościowego.
  • Proponowana oś regulacyjna łączy działanie polisacharydów z metabolizmem jelitowym i sygnalizacją epigenetyczną, co może zwiększać skuteczność immunoterapii.

Problemy z obecną immunoterapią nowotworów

Inhibitory punktów kontrolnych układu odpornościowego przyniosły przełom w leczeniu wielu nowotworów. Niestety ich skuteczność często ograniczają warunki panujące w mikrośrodowisku guza oraz zjawisko oporności pierwotnej i nabytej. Naturalne polisacharydy są badane jako potencjalne substancje wspomagające odporność przeciwnowotworową.

Wpływ mikrobioty jelitowej na odpowiedź immunologiczną

Mikrobiota jelitowa oraz produkty jej fermentacji, takie jak kwasy tłuszczowe o krótkim łańcuchu i mleczan, regulują ogólnoustrojową kontrolę immunologiczną. Badania wskazują, że skład bakterii jelitowych decyduje o tym, czy pacjent dobrze reaguje na leczenie inhibitorami punktów kontrolnych. Zaburzenia w tym układzie mogą zmniejszać skuteczność terapii.

Rola mleczanu i modyfikacji epigenetycznych

Mleczan powstający w procesach metabolicznych guza bierze udział w modyfikacji zwanej laktylacją lizyny. Ta zmiana epigenetyczna wspiera przeprogramowanie glikolityczne komórek nowotworowych i ułatwia im unikanie odpowiedzi immunologicznej. Zrozumienie tego mechanizmu otwiera nowe możliwości oddziaływania na mikrośrodowisko guza.

Proponowana oś regulacyjna polisacharyd–mikrobiota–laktylacja

Przegląd literatury sugeruje istnienie potrójnej osi, w której naturalne polisacharydy działają jako prebiotyki. Zmieniają one skład mikrobioty jelitowej, co wpływa na równowagę mleczanu i w konsekwencji na proces laktylacji lizyny. Taki mechanizm może prowadzić do przebudowy epigenetycznej i poprawy funkcjonowania komórek odpornościowych.

Dzięki temu możliwe staje się osłabienie immunosupresji wywoływanej przez mikrośrodowisko guza. Wstępne obserwacje przedkliniczne wskazują na potencjalne korzyści synergiczne z leczeniem przeciwciałami anty-PD-1/PD-L1. Należy jednak podkreślić, że pełne potwierdzenie tego łańcucha przyczynowego wymaga dalszych badań eksperymentalnych.

Sprawdź również:  Coccinia grandis – tradycyjne warzywo o potwierdzonych właściwościach leczniczych

Możliwości zastosowania klinicznego

Opisany mechanizm może stanowić podstawę do tworzenia nowych dodatków wspomagających immunoterapię, opartych na polisacharydach celujących w mikrobiotę. Przed wdrożeniem takich rozwiązań trzeba pokonać szereg ograniczeń translacyjnych. Strategie przedkliniczne i kliniczne powinny koncentrować się na precyzyjnym oddziaływaniu na opisaną oś metaboliczno-epigenetyczno-immunologiczną.

Źródło: Oryginalny artykuł