Kluczowe wnioski:

  • Dodatek liści Moringa stenopetala i resztek z jadłodajni do paszy wyraźnie poprawia wykorzystanie składników odżywczych oraz tempo wzrostu owiec rasy Gamo.
  • Najlepszy przyrost masy ciała (54,33 g dziennie) uzyskano przy równoczesnym podawaniu obu dodatków w równych proporcjach.
  • Połączenie obu pasz alternatywnych okazało się najbardziej opłacalne – wskaźnik zwrotu z inwestycji wyniósł 2,21.
  • Przy ograniczonym dostępie do resztek z jadłodajni lepszym rozwiązaniem jest wyłącznie dodatek liści moringi.

Dlaczego hodowcy szukają nowych źródeł białka?

W okresach niedoboru paszy owce często otrzymują jedynie siano o niskiej zawartości białka. Rolnicy z regionu Gamo w Etiopii od lat zmagają się z tym problemem i poszukują tańszych, łatwo dostępnych dodatków.

Badacze z Uniwersytetu Arba Minch sprawdzili, czy liście Moringa stenopetala oraz resztki z lokalnych jadłodajni mogą uzupełnić niedobory białka i jednocześnie obniżyć koszty żywienia.

Jak przeprowadzono badanie?

W doświadczeniu wzięło udział 20 młodych, rocznych owiec podzielonych na cztery grupy po pięć zwierząt. Każda grupa otrzymywała inną mieszankę paszową przez 90 dni, a następnie przeprowadzono 10-dniowy test strawności.

Podstawę diety stanowiło siano z trawy oraz 125 g mieszanki treściwej. Do tego dodawano:

  • 300 g liści moringi,
  • 300 g resztek z jadłodajni,
  • lub po 150 g obu dodatków jednocześnie.

Wyniki analizowano za pomocą programu SAS 9.0 i testu Duncana, a opłacalność oceniono metodą częściowej analizy budżetowej.

Wyniki: które dodatki działają najlepiej?

Przyrost masy ciała

Największy dzienny przyrost masy ciała – 54,33 g – zaobserwowano u owiec karmionych mieszanką obu dodatków. Samo dodanie liści moringi dało 44 g, a resztek z jadłodajni – 25,33 g dziennie.

Grupa kontrolna, otrzymująca wyłącznie siano i mieszankę treściwą, rosła najwolniej.

Wykorzystanie składników odżywczych

Wszystkie dodatki poprawiły strawność i pobranie suchej masy, przy czym najlepsze wyniki uzyskano przy równoczesnym stosowaniu obu pasz alternatywnych.

Sprawdź również:  Stan wiedzy o metabolitach pierwotnych i wtórnych rodzaju Iris

Różnice między grupami były statystycznie istotne (p < 0,001).

Opłacalność ekonomiczna

Analiza kosztów wykazała, że mieszane żywienie liśćmi moringi i resztkami z jadłodajni przyniosło najwyższy wskaźnik zwrotu – 2,21.

Jedynie liście moringi dały wskaźnik 1,96, a same resztki z jadłodajni – 1,34.

Oznacza to, że przy jednoczesnej dostępności obu pasz najbardziej opłacalne jest ich łączenie.

Praktyczne wskazówki dla hodowców

  • Jeśli masz dostęp do liści moringi i resztek z jadłodajni, stosuj je w równych proporcjach – uzyskasz najlepszy przyrost i najwyższy zwrot z inwestycji.
  • Przy ograniczonych ilościach resztek z jadłodajni lepiej postawić wyłącznie na liście moringi.
  • Oba dodatki są tanie i łatwo dostępne, co czyni je realną alternatywą dla drogich pasz treściwych.

Podsumowanie

Badanie potwierdziło, że liście Moringa stenopetala i resztki z jadłodajni mogą skutecznie uzupełniać niedobory białka w diecie owiec rasy Gamo. Najlepsze efekty – zarówno produkcyjne, jak i ekonomiczne – daje ich jednoczesne stosowanie.

Źródło: Oryginalny artykuł