- Optymalne dawki boru (3 kg/ha) i cynku (10 kg/ha) znacząco zwiększają wzrost, plon i jakość trzciny cukrowej oraz zielonej masy.
- Zastosowanie tych mikroelementów poprawia skład chemiczny trzciny, w tym zawartość briksa, sacharozy i komercyjnego plonu trzciny.
- Pobieranie składników pokarmowych (N, P₂O₅, K₂O, B, Zn) rośnie przy tych dawkach, co wspiera lepszą żyzność gleby.
- Nie stwierdzono istotnych interakcji między borem a cynkiem w wpływie na plon i jakość trzciny oraz jej potomnej.
Wprowadzenie do problemu mikroelementów w uprawie trzciny cukrowej
Trzcina cukrowa to roślina długookresowa i bardzo wymagająca pod względem składników pokarmowych. Szczególnie podatna jest na niedobory mikroelementów, takich jak cynk i bor, zwłaszcza w intensywnych uprawach. Badania przeprowadzone w Navsari Agricultural University w Indiach miały na celu ustalenie optymalnych dawek tych mikroelementów, aby poprawić plonowanie rośliny oraz ocenić ich wpływ na uprawę potomną.
Metodologia badań polowych
Eksperymenty prowadzono na trzech stanowiskach w College Farm NAU Navsari w sezonach zimowych od 2017-18 do 2019-20 dla trzciny podstawowej oraz od 2018-19 do 2020-21 dla potomnej. Testowano cztery dawki boru: 0, 1,0; 2,0 i 3,0 kg/ha oraz cztery dawki cynku: 0, 5,0; 7,5 i 10,0 kg/ha, stosowane wraz z zalecaną dawką nawozów makroelementowych.
Doświadczenia ułożono w czynnikowym bloku losowym z trzema powtórzeniami, a dane poddano analizie wariancji zbiorczej z lat badań.
Bezpośredni wpływ nawożenia na wzrost i plon trzciny podstawowej
Zastosowanie boru w dawce 3 kg/ha oraz cynku w dawce 10 kg/ha znacząco zwiększyło wysokość i masę pędów oraz plon trzciny i zielonej masy. Te dawki poprawiły również parametry jakościowe, takie jak zawartość briksa i sacharozy procentowo oraz komercyjny plon trzciny.
Indywidualne efekty boru i cynku były istotne statystycznie, bez zauważalnych interakcji między nimi.
Zmiany w składzie chemicznym i pobieraniu składników
Nawożenie wpłynęło na skład chemiczny trzciny, podnosząc zawartość azotu (N), fosforu (P₂O₅), potasu (K₂O), boru (B) i cynku (Zn). Najwyższe wartości osiągnięto przy dawkach 3 kg/ha boru i 10 kg/ha cynku.
- Zwiększona zawartość N, P₂O₅ i K₂O w trzcinie i zielonej masie.
- Wyższe pobieranie mikroelementów B i Zn.
Rezidualny efekt na uprawę potomną trzciny
Badania wykazały, że dawki boru i cynku stosowane w trzcinie podstawowej mają korzystny efekt resztkowy na plonowanie potomnej. Szczególnie dawka 3 kg/ha boru i 10 kg/ha cynku poprawiła parametry wzrostu i jakości w drugim sezonie uprawy.
Nie zaobserwowano interakcji między tymi mikroelementami również w uprawie potomnej.
Praktyczne wnioski dla rolnictwa
Optymalne dawki boru (3 kg/ha) i cynku (10 kg/ha) pozwalają na zrównoważone zarządzanie mikroelementami w tropikalnych systemach uprawy trzciny cukrowej. Poprawiają one nie tylko bieżący plon, ale także żyzność gleby dla kolejnych cykli.
Autorzy badań deklarują brak konfliktu interesów, a wyniki oparto na rzetelnych danych polowych.
Źródło: Oryginalny artykuł
Zapalony zielarz i miłośniki natury. Zainspirowany złożonością i bogactwem natury, poświęcił swoje życie odkrywaniu i naukowemu badaniu roślin leczniczych. Pasja do roślin i głębokie zrozumienie ich leczniczych właściwości przekłada się na unikalne, holistyczne podejście do zdrowia i wellness.
