Kluczowe wnioski:

  • Podawanie daidzeiny, tempehu i probiotyku Lactobacillus acidophilus zmienia rozmieszczenie fosforu w organizmie szczurów po usunięciu jajników.
  • Największy wzrost zawartości fosforu w kości udowej zaobserwowano przy diecie wzbogaconej w tempeh.
  • Połączenie daidzeiny z probiotykiem najskuteczniej podnosiło poziom fosforu w nerkach i trzustce.
  • Alendronian nie wpłynął istotnie na rozmieszczenie fosforu w badanych narządach.

Znaczenie fosforu po utracie estrogenów

Fosfor jest niezbędnym składnikiem kości oraz bierze udział w procesach wytwarzania energii. Po menopauzie zaburzenie równowagi hormonalnej może wpływać na gospodarkę tym pierwiastkiem. Naukowcy sprawdzili, czy naturalne substancje roślinne i probiotyki mogą wspomóc prawidłowe rozmieszczenie fosforu w organizmie.

Jak przeprowadzono badanie

W eksperymencie wykorzystano 64 samice szczurów rasy Wistar. Części z nich usunięto jajniki, by odwzorować stan po menopauzie. Po trzech tygodniach diety ubogiej w wapń zwierzęta podzielono na grupy i przez sześć tygodni podawano im różne dodatki do paszy.

Jedna grupa otrzymywała daidzeinę, inna tempeh, kolejna probiotyk Lactobacillus acidophilus. Część szczurów dostawała także kombinacje tych składników. Dodatkowo jedną grupę leczono alendronianem – lekiem stosowanym w osteoporozie. Na koniec zmierzono stężenie fosforu w kale, kości udowej oraz narządach wewnętrznych.

Wyniki: jak zmieniło się rozmieszczenie fosforu

Szczury po usunięciu jajników przybierały na wadze szybciej niż zwierzęta z grupy kontrolnej. Wszystkie badane dodatki diety zwiększały zawartość fosforu w kości udowej, nerkach i trzustce w porównaniu z grupą nieotrzymującą interwencji.

Najwyższy poziom fosforu w kości udowej stwierdzono u szczurów karmionych tempehem. Połączenie daidzeiny z probiotykiem podniosło stężenie pierwiastka w nerkach, a daidzeina, tempeh i ich kombinacje z probiotykiem wyraźnie zwiększyły ilość fosforu w trzustce.

Korelacje między narządami

Zaobserwowano dodatnią zależność między poziomem fosforu w trzustce a jego zawartością w kości udowej. Oznacza to, że lepsze wchłanianie i wykorzystanie pierwiastka w jednym narządzie może sprzyjać jego depozycji w kościach.

Podsumowanie i znaczenie praktyczne

Wyniki wskazują, że daidzeina, tempeh oraz probiotyk Lactobacillus acidophilus mogą wpływać na metabolizm fosforu w warunkach obniżonego poziomu estrogenów. Alendronian nie wykazał istotnego działania w tym zakresie.

Sprawdź również:  Tłumaczenie modeli mikrobioty jelitowej in vitro na warunki ludzkie: korelacje składu pod wpływem interwencji błonnikiem

Autorzy sugerują, że produkty bogate w izoflawony i wybrane szczepy probiotyczne warto rozważyć jako element diety wspomagającej gospodarkę mineralną u kobiet po menopauzie. Potrzebne są jednak dalsze badania, aby potwierdzić te obserwacje u ludzi.

Źródło: Oryginalny artykuł