- Bakterie kwasu octowego (AAB) i bakterie kwasu mlekowego (LAB) z octu wykazują wielofunkcyjne właściwości prozdrowotne, takie jak odporność na niskie pH i sole żółciowe.
- Wybrane szczepy LAB, zwłaszcza Lacticaseibacillus paracasei IGFVL19, IGFVL21 oraz Levilactobacillus brevis IGFVL18, mają wysoki potencjał probiotyczny do zastosowań w przemyśle spożywczym.
- Szczepy te demonstrują aktywność przeciwbakteryjną wobec patogenów, takich jak Salmonella czy E. coli, oraz zdolność do autoagregacji.
- Badania wskazują na ich bezpieczeństwo i przydatność technologiczną, co wymaga dalszych testów in vivo.
Ocet jako źródło cennych bakterii
Ocet to popularny produkt fermentowany, obecny w codziennej diecie. Badania skupiły się na bakteriach kwasu octowego (AAB) i bakteriach kwasu mlekowego (LAB) pochodzących z octu. Te mikroorganizmy oceniono pod kątem ich zdolności do przetrwania w trudnych warunkach, bezpieczeństwa oraz innych cech prozdrowotnych.
Odporność na trudne warunki trawienne
Wszystkie szczepy AAB rosły w środowisku o pH 2, 3 i 4. Szczepy LAB, z wyjątkiem pięciu Lacticaseibacillus paracasei (IGFVL5, IGFVL4, IGMVL5, IGMVL6) oraz Lactiplantibacillus plantarum IGFVL12, rozwijały się tylko przy pH 3 i 4.
Oba typy bakterii wykazały wysoką przeżywalność w obecności soli żółciowych, pepsyny, pankreatyny i fenolu – od 18,63% do 200,09%. To sugeruje ich zdolność do przetrwania w układzie pokarmowym.
Bezpieczeństwo i oporność na antybiotyki
Większość szczepów AAB była odporna na ampicylinę, chloramfenikol i erytromycynę. Szczepy LAB okazały się na nie wrażliwe.
Wszystkie AAB rosły przy stężeniu NaCl 1,5% i 10%, a dziewięć szczepów LAB również tolerowało te warunki. Tylko Lacticaseibacillus paracasei IGFVL19 i Lactiplantibacillus plantarum IGFVL17 wykazywały aktywność β-galaktozydazową.
Aktywność przeciwbakteryjna i proteolityczna
Dwanaście szczepów miało aktywność proteolityczną na poziomie od 0,003 do 0,043 mg tyrozyny/ml. Osiem szczepów AAB i jedenaście LAB hamowało wzrost patogenów, takich jak Salmonella Typhimurium NRRL B-4420, E. coli O157:H7 ATCC 43895, Escherichia coli DSM 1103, Bacillus subtilis ATCC 6037, Listeria monocytogenes Scott A, Enterococcus faecalis ATCC 29212 oraz Staphylococcus aureus ATCC 6538P.
Strefy zahamowania wynosiły od 6,33 do 18,00 mm. To wskazuje na ich potencjał w walce z szkodliwymi bakteriami.
Zdolność do autoagregacji i adhezji
Z wyjątkiem Acetobacter pasteurianus IGFVA7, A. ghanensis IGFVA8 i IGFVA10, A. fabarum IGFVA13 oraz niektórych Lacticaseibacillus paracasei (IGFVL4, IGAVL1, IGVAL2), szczepy wykazywały autoagregację od 0,82% do 54,47%. Procent ten wzrastał wraz z czasem inkubacji.
Najlepsze szczepy probiotyczne
Na podstawie ogólnych ocen probiotycznych, Lacticaseibacillus paracasei IGFVL19, Lacticaseibacillus paracasei IGFVL21 oraz Levilactobacillus brevis IGFVL18 mają największy potencjał. Mogą znaleźć zastosowanie w przemyśle spożywczym po dodatkowych badaniach in vivo.
Źródło: Oryginalny artykuł
Zapalony zielarz i miłośniki natury. Zainspirowany złożonością i bogactwem natury, poświęcił swoje życie odkrywaniu i naukowemu badaniu roślin leczniczych. Pasja do roślin i głębokie zrozumienie ich leczniczych właściwości przekłada się na unikalne, holistyczne podejście do zdrowia i wellness.