Kluczowe wnioski:

  • Aktywność fizyczna poprawia jakość życia i zmniejsza niepełnosprawność niezależnie od czasu trwania stwardnienia rozsianego.
  • Dieta niskotłuszczowa i niektóre inne diety były związane z niższą jakością życia u osób chorujących dłużej niż 5 lat.
  • Suplementacja omega-3 może wspierać fizyczną jakość życia we wczesnym okresie choroby (do 5 lat).
  • Czas trwania stwardnienia rozsianego wpływa na to, jak inne elementy stylu życia oddziałują na samopoczucie pacjenta.

Wpływ codziennych nawyków na życie z SM

Osoby ze stwardnieniem rozsianym często szukają sposobów, by poprawić swoje samopoczucie i zachować sprawność. Badania pokazują, że zdrowy styl życia może wpływać na jakość życia i poziom niepełnosprawności. Naukowcy postanowili sprawdzić, czy te zależności zmieniają się w zależności od tego, jak długo trwa choroba.

Jak przeprowadzono badanie

Analizie poddano dane od ponad tysiąca osób z SM, które wypełniły szczegółową ankietę. Pytano o dietę, stosowanie suplementów, aktywności wellness oraz poziom aktywności fizycznej. Jakość życia oceniano za pomocą specjalnych kwestionariuszy, a niepełnosprawność ambulatoryjną – za pomocą skali określanej przez samego pacjenta.

Różnice w zależności od czasu trwania choroby

Wyniki pokazały, że niektóre związki zależą od tego, czy choroba trwa do 5 lat, czy dłużej. Dieta niskotłuszczowa oraz niektóre inne diety wiązały się z niższą jakością życia u osób chorujących ponad 5 lat. Z kolei suplementacja omega-3 była powiązana z lepszą fizyczną jakością życia u osób we wcześniejszym stadium choroby.

Aktywność fizyczna – uniwersalny sprzymierzeniec

Regularna aktywność fizyczna okazała się korzystna w obu grupach pacjentów. Osoby bardzo aktywne miały niższy poziom niepełnosprawności ambulatoryjnej niezależnie od czasu trwania SM. Efekty pozytywne były jednak wyraźniejsze u osób, u których diagnoza postawiona została niedawno.

Suplementy i aktywności umysłowe

Stosowanie witaminy D nie wykazało związku z badanymi wynikami. Natomiast aktywności oparte na pracy z umysłem, takie jak medytacja czy joga, były związane z niższą jakością życia u osób chorujących dłużej niż 5 lat. Nie zaobserwowano takich różnic w grupie z krótszym czasem trwania choroby.

Sprawdź również:  Skuteczność aromaterapii w łagodzeniu działań niepożądanych chemioterapii ze strony układu pokarmowego – protokół przeglądu systematycznego i meta-analizy

Praktyczne znaczenie wyników

Badanie sugeruje, że aktywność fizyczna warto włączać na każdym etapie stwardnienia rozsianego. Przy planowaniu innych zmian w stylu życia warto jednak brać pod uwagę, jak długo trwa choroba. Indywidualne podejście może pomóc lepiej dopasować zalecenia do potrzeb pacjenta.

Źródło: Oryginalny artykuł