Kluczowe wnioski:

  • Mimo wysokiej wiedzy na temat niedokrwistości z niedoboru żelaza (98% personelu i 96% studentów), praktyki dietetyczne są niewystarczające.
  • 35% personelu i 22% studentów miało diagnozę IDA w ciągu ostatnich 2-3 lat, z wyraźną przewagą wśród kobiet.
  • Tylko niewielki odsetek stosuje specjalne diety (13% personelu, 10% studentów) lub suplementy żelaza.
  • Wysokie spożycie herbaty/kawy i niskie jedzenie żywności bogatej w żelazo jest powszechne w obu grupach.

Co to jest niedokrwistość z niedoboru żelaza i dlaczego jest groźna?

Niedokrwistość z niedoboru żelaza (IDA) prowadzi do zaburzeń poznawczych, zmęczenia, osłabionej odporności oraz powikłań w ciąży. Powstaje na skutek ubogiej diety, zaburzeń wchłaniania żelaza, utraty krwi lub zwiększonego zapotrzebowania na ten pierwiastek. Ocena wiedzy, postaw i zachowań żywieniowych, zwłaszcza wśród osób z sektora medycznego, jest kluczowa dla skutecznych strategii prewencyjnych.

Metodyka badania

Badanie przeprowadzono jako ankietę online na 204 osobach (60 personelu i 144 studentach) z paramedycznego college’u Uniwersytetu Króla Sauda w Arabii Saudyjskiej. Użyto nieprawdopodobieństwa próbkowania i samooceniawanego kwestionariusza w języku angielskim, rozesłanego aktywnymi e-mailami. Dane analizowano za pomocą statystyki opisowej i testów chi-kwadrat, uznając istotność statystyczną przy p < 0,05.

Demografia i rozpowszechnienie IDA

Wśród respondentów 35% personelu i 22% studentów zgłosiło diagnozę IDA w ciągu ostatnich 2-3 lat przed badaniem. Występowanie było znacznie wyższe u kobiet (41% personelu, 29% mężczyzn), a wśród studentów zaobserwowano istotną statystycznie zależność od płci (p = 0,01).

Kto najczęściej choruje?

  • Kobiety: 13 z 41% personelu i studenci z istotną różnicą płciową.
  • Ogólna częstość: wyższa u personelu niż studentów.

Poziom wiedzy i postawy

Aż 98% personelu i 96% studentów wykazało odpowiednią wiedzę na temat IDA, a postawy były ogólnie pozytywne. Mimo to osoby z wcześniejszą diagnozą rzadko wprowadzały specjalne diety lub suplementy. Połowa personelu i jedna trzecia studentów konsultowała się z lekarzem, a wizyty u dietetyka zgłosiło odpowiednio 10% i 22% (znacząca różnica płciowa u studentów, p = 0,02).

Sprawdź również:  Oś jelito-płuca i zmiany mikrobiomu w zakażeniach mikobakteriami: od patogenezy do potencjału terapeutycznego

Praktyki dietetyczne – główne problemy

Praktyki zapobiegawcze były niewystarczające: tylko 13% personelu i 10% studentów stosowało specjalną dietę, a mniej niż jedna trzecia używała suplementów żelaza. Obie grupy często spożywały dużo herbaty lub kawy, co hamuje wchłanianie żelaza, oraz mało jedli produktów bogatych w ten składnik.

Najczęstsze błędy żywieniowe:

  • Wysokie spożycie herbaty/kawy.
  • Niskie spożycie żywności bogatej w żelazo.
  • Rzadkie stosowanie suplementów.

Wnioski i zalecenia

Mimo dobrej wiedzy i pozytywnych postaw, zarówno personel, jak i studenci wykazują słabe zachowania dietetyczne zapobiegające IDA. Istotna różnica płciowa w częstości wśród studentów wskazuje, że sama świadomość nie wystarcza do zmiany nawyków. Wyniki sugerują potrzebę dalszych badań i programów edukacyjnych w środowisku akademickim, by zmniejszyć ryzyko IDA.

Źródło: Oryginalny artykuł